Ἡ πνευματικὴ ἡγεσία τῆς χώρας μας διακρίνεται ἀπ’ τὴν μονοσήμαντη λογική της τῆς μεταπολιτευτικῆς φραγκολάγνου πορεία της καὶ τὴν πλήρη ἀδυναμία της κατανοήσεως τῆς νέας ἐποχῆς, μὲ αἰτία τὴν ψηφιακὴ ἐπανάσταση καὶ ἀφορμὴ τὸν οὐκρανικὸ πόλεμο· παρέμεινε προσηλωμένη στὴν ἀτλαντικὴ δουλεία καὶ τὴν ἀριστερὴ φρασεολογία της, ἀπ’ ὅπου ἀντλοῦσε τὶς ἑρμηνεῖες της ἀποκλειστικὰ μέσα ἀπὸ ἀντιγραφὲς ἀπ’ τὴν δυτικὴ σκέψη. Τὴν διαπίστρωση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, ὅτι ἡ ψηφιοποίηση τῆς χώρας δὲν εἶναι οὔτε ἀριστερὴ οὔτε δεξιά, εἶναι προοδευτικὴ κι ὄχι ἀντιδραστική, δὲν τὴν εἶχε διανοηθεῖ κἂν· κινεῖται στὰ πλαίσια τῆς παραδοσιακῆς λογικῆς, πρόοδος καὶ καθυστέρηση, κατὰ τὰς ῥήσεις τῶν ἀτλαντικῶν σοφῶν, οὔτε τὴν ἑλληνικὴ ἱστορία ἔχει μελετήσει.