Ὁ προβληματισμὸς τῶν Εὐρωπαϊστῶν ἐπεκτείνεται στὴν εὐρύτερη κοινὴ γνώμη, ὡς πρὸς τὸ ἂν συμβαδίζει ἡ πολιτικὴ ἑνοποίηση τῆς Εὐρώπης, μὲ τὴν πλήρη ὑποταγὴ ὅλων τους στὶς ἀτλαντικὲς ἐπιταγές, καὶ χωρὶς οὐδεμία διαφοροποίησή της· ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν εἶναι ὁ μόνος Εὐρωπαῖος καὶ τὸ ἐπιβεβαίωσε μὲ τὴν ἐπίκρισή του πρὸς τὴν ἄποψη τοῦ Τζὸ Μπάιντεν, ὅτι γίνεται γενοκτονία στὴν Οὐκρανία, λέγοντας ὅτι δὲν ὑπάρχουν παρόμοια στοιχεῖα· ἐκφράζει ὅμως τὴν πλειοψηφία τῶν Εὐρωπαίων, ἔστω κι ἂν ἀποσιωπᾶται ἡ φωνή τους ἀπ’ τὴν φραγκολάγνα διαπλοκή. Στὸ Βερολίνο, ὁ Ὄλαφ Σὸλτζ βρίσκεται σὲ δεινὴ θέση, ὄχι μόνο ἀπ’ τὴν ὑπεροπτικὴ στάση τοῦ Οὐκρανοῦ προέδρου πρὸς τὸν Γερμανό, ἀλλὰ καὶ ἀπ’ τὴν πρόθεσή του, ὅπως αὐτὸς ὁρίζει τὴν πολιτική της· ἀλλά, καὶ στὸ ἐσωτερικὸ οἱ ἐπικρίσεις, πρὸς τὴν οἰκονομικὴ πολιτική της αὐξάνονται. Τὰ οἰκονομικὰ ἰνστιτοῦτα προβλέπουν ἐπιδείνωση τῆς κρίσεως καὶ οἱ βιομήχανοι ἔκρηξή της…