Ἡ αὔξηση τῆς τουρκικῆς προκλητικότητος στὸ Αἰγαῖο δὲν εἶναι καθόλου τυχαῖα κι ἔχει οὐσιαστικοὺς λόγους ἐπανεμφανίσεώς της· ἡ Ἄγκυρα εἶχε πιστέψει, ὅτι εἶναι καθοριστικὸς ὁ διαμεσολαβητικός της ρόλος στὸν οὐκρανικὸ πόλεμο κι ἔτσι ἀρνήθηκε τὴν ἐπιβολὴ κυρώσεων κατὰ τῆς Ρωσίας, ὅπως ἔκαναν ὅλες οἱ δυτικὲς χῶρες. Ἀλλά, ἡ διαμεσολάβηση δὲν ἀπέδωσε, ἂν δὲν ἀπέτυχε, κι ἔτσι ἐμφανίσθηκε περιττὴ ἡ παρέμβασή της, ἐνῶ δὲν μετέχει τῶν στενῶν συσκέψεων τῆς Εὐρώπης. Ἀλλὰ καὶ ἡ πρόσκληση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στὴν Οὐάσιγκτον, μὲ τὴν συνάντησή του μὲ τὸν Τζὸ Μπάιντεν καὶ τὴν ὁμιλία του στὸ Κογκρέσσο σημαίνει ἀναγνώριση ρυθμιστικοῦ ρόλου τῆς Ἑλλάδος στὴν περιοχή. Ἔτσι θυμήθηκε τὴν ἔνταση καὶ γιὰ ἐσωτερικὴ κατανάλωση…