Τὰ συνέδρια καὶ οἱ πανελλαδικὲς ψηφοφορίες τῶν κομμάτων θεωροῦνται ὡς κριτήρια τῆς λαϊκῆς ἀποδοχῆς τους καὶ τῆς ἑνότητός τους, γιὰ τὶς πολιτικὲς μάχες ποὺ ἀκολουθοῦν· τὸ προχθεσινὸ συνέδριο τῆς Νέας Δημοκρατίας ἦταν ὁμολογουμένως πολὺ ἐπιτυχημένο κι ἀνέδειξε τὸν δυναμισμό της καὶ τὴν ἀλκή της, ἐνῶ ἐκεῖνο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἔληξε, μὲ σοβαρώτατες διαφωνίες καὶ ἀντεγκλήσεις. Τὸ ΚΙΝΑΛ παρουσίασε ἄλλη μία ἐκπληξη· στὴν ψηφοφορία γιὰ τὸ ὄνομα, προσῆλθαν 170000 κι ἐπέλεξαν τὸ ὄνομα, «ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ»· ἡ πρόκληση γιὰ τὴν Κουμουνδούρου σκληρή, ὅταν γιὰ τοὺς συνέδρους της εἶχαν συμμετάσχει 60000 ὀπαδοί. Ἐὰν τὴν Κυριακὴ ψηφίσουν μόνο κάτι περισσότεροι, τότε ἡ σύγκριση μὲ τὸ ΠΑΣΟΚ ἀποβαίνει καταλυτικὴ τουλάχιστον γιὰ τὸν Ναπολεοντίσκο…