Στὴν ἀναζήτηση διεξόδου στὴν Οὐκρανία βρίσκονται οἱ ἀτλαντικὲς δυνάμεις, παρὰ τὴν πολύπλευρη προπαγάνδα τους, μετὰ τὶς ἔντονες ἀντιδράσεις τῶν ἀμερικανικῶν πολυεθνικῶν ἑταιρειῶν, τραπεζικῶν, βιομηχανικῶν καὶ ψηφιακῶν· ἀπὸ διαρρεύσεις τῶν μυστικῶν ἐκθέσεών τους προκύπτει, ὅτι στὶς προτάσεις τους πρὸς τὸν Λευκὸ Οἶκο ὑπογραμμίζουν, ὅτι ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος εἶναι χαμένος, ἐπειδὴ ἐπιταχύνει τουλάχιστον τὴν ἀποδολλαριοποίηση τῶν διεθνῶν συναλλαγῶν καὶ ἀναδεικνύει τὶς βασικὲς ἀδυναμίες τῆς ἀμερικανικῆς οἰκονομίας, μὲ ἀπαρχαιωμένη ὑποδομή της. Μάλιστα, προσθέτουν, ὅτι, ὅσο γρηγορώτερα λήξει ἡ σύγκρουση καὶ ἀρθροῦν οἱ ἀντιρωσικὲς κυρώσεις, τόσο περισσότεροι στοὺς Ἀναδυόμενους δὲν θὰ ἔχουν καταγράψει τὶς διαρθρωτικὲς ἀλλαγὲς τῆς παγκοσμίου ἀγορᾶς· οἱ ἐκθέσεις ἔχουν φθάσει σὲ πολλοὺς Εὐρωπαίους ἡγέτες, οἱ ὁποῖοι συμφωνοῦν μὲ τὰ συμπεράσματά τους, ἀλλὰ ἄλλοι, ὅπως οἱ Οἰκολόγοι καὶ οἱ ἀριστεροί, δὲν τὰ ἀντιλαμβάνονται αὐτά, λόγῳ ἰδεολογικῶν ἀγκυλώσεων. Οἱ πολυεθνικὲς ὅμως ἑταιρεῖες ἐπιμένουν καὶ αὐτὲς μᾶλλον ἔχουν τὸν τελευταῖο λόγο…