Οἱ σινοαμερικανικὲς προστριβὲς δὲν ἔχουν σταματήσει, ἀλλὰ συνεχίζονται, μὲ προσοχὴ στὴν ἀποφυγὴ σκληρᾶς ἀναμετρήσεως· τὸ Πεκῖνο ἐπιμένει, παρὰ τὶς ἀντίθετες ἀμερικανικὲς ἀπόψεις, ὅτι δὲν ἐνισχύει στρατιωτικὰ τὴν Μόσχα, ἀλλὰ προωθεῖ συστηματικὰ τὴν διεύρυνση τῶν οἰκονομικῶν τους σχέσεων καὶ τὴν χρήση τῶν Ταμείων τους στὶς συναλλαγές τους, παρακάμπτοντας τὸ δολλάριο. Αὐτὸ ἐνοχλεῖ περισσότερο τὴν Οὐάσιγκτον, καθὼς διαπιστώνει, ὅτι ὅλο καὶ περισσότερες ἀναδυόμενες χῶρες ἀποφεύγουν τὸ νόμισμά της καὶ σπεύδουν στὰ Ταμεῖα Συναλλαγῶν, Κίνας καὶ Ρωσίας· οἱ πολυεθνικὲς ἑταιρεῖες προειδοποιοῦν, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ χειρότεριος κίνδυνος γιὰ τὴν ἐθνικὴ οἰκονομία καὶ πιέζουν ἀφόρητα τὸν Λευκὸ Οἶκο, ἀλλὰ μᾶλλον χωρὶς ἀποτέλεσμα, καθὼς τὸ βαθὺ ἀμερικανικὸ κράτος πιστεύει ἀκόμα στὴν παγκόσμια κυριαρχία του. Φαίνεται, ὅμως ὅτι οὔτε οἱ προειδοποιήσεις γιὰ ὑστέρηση στὴν ὑψηλὴ τεχνολογία, ὅπως στὴν διαστημική, πείθουν, ὁπότε πολλὲς βιομηχανίες μεταφέρουν τὴν παραγωγή τους σὲ τρίτες χῶρες τοῦ ἀναδυομένου κόσμου…