Οἱ νέες τάσεις τῆς διεθνοῦς οἰκονομίας, ὡς συνέπεια τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, ἀποσαφηνίζονται πλέον καὶ ὁριστικοποιοῦνται μᾶλλον· ἡ σύμπραξη, ἡ μᾶλλον τὸ κοινὸ οἰκονομικὸ μέτωπο, Ρωσίας καὶ Κίνας δεσπόζει στὶς παγκόσμιες συναλλαγές, καθὼς ἀναδύεται ἡ νέα δυναμική τους. Ἡ ὕφεση στὴν ρωσικὴ οἰκονομία προσδιορίζεται στὸ 8%, ἂν καὶ πολλοὶ τὴν προβλέπουν ἀρκετὰ χαμηλότερη, ἐπειδὴ ἔχει ἀρχίσει ἡ πληρωμὴ ἀπ’ τὴν Εὐρώπη τῶν ἐνεργειακῶν ἀγαθῶν σὲ ρούβλια, ἐνῶ ἐκτοξεύονται τὰ ἔσοδά της ἀπ’ τὶς ἐξαγωγὲς δημητριακῶν, φυτοφαρμάκων καὶ λιπασμάτων σὲ ὑψηλότερες τιμές· μάλιστα, ὁ Μάριο Ντράγκι ὁμολόγησε, ὅτι εἴκοσι περίπου ἐνεργειακὲς ἑταιρεῖες τῆς Εὐρώπης, μὲ πρῶτες τοὺς γερμανικοὺς κολοσσούς, πληρώνουν ἤδη σὲ ρωσικὸ νόμισμα, παρακάμπτοντας τὶς κυρώσεις. Ὁ ἀντίκτυπος στὴν Δύση εἶναι μᾶλλον χειρότερος, ἐπειδὴ πολλὲς βιομηχανίες ἔχουν περιορίσει τὴν παραγωγή τους ἐξ αἰτίας τῆς ἐλλείψεως ἀνταλλακτικῶν καὶ εἰδικῶν ρωσικῶν μεταλλικῶν κραμάτων, ὅπως ἀλουμινίου καὶ σπανίων γιαῶν, δυσεύρετων παγκοσμίως.