Οἱ διαφορὲς στὴν ἀντιμετώπιση τοῦ Οὐκρανικοῦ καθίστανται σαφέστατες μεταξὺ τῶν Ἀτλαντικῶν καὶ τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος· οἱ Ἀμερικανοὶ ἐπιδιώκουν τὴν διεύρυνση τοῦ ρήγματος, μεταξὺ Εὐρώπης καὶ Ρωσίας, ὥστε νὰ γίνει πιὸ εὔκολα ἀποδεκτὴ ἡ ἐπιβολὴ τῆς νατοϊκῆς πολιτικῆς καὶ τῆς πλήρους ἀπομονώσεως τῆς Μόσχας, μὲ ὄργανό τους καὶ τὸν Οὐκρανὸ πρόεδρο, ὁ ὁποῖος φέρεται πρὸς τοὺς Γερμανοὺς καὶ Γάλλους ὡς ἐπικυρίαρχος, δίδοντας ἐντολὲς πρὸς ἐκτέλεσιν! Οἱ οἰκονομικὲς ἐπιπτώσεις μετροῦν περισσότερο πλέον, καὶ ἰδιαιτέρως στὴν βαρειὰ βιομηχανία, μὲ κίνδυνο ἀπωλείας πολλῶν ἀγορῶν της στὸν ἀναδυόμενο κόσμο· ἀλλά, Παρίσι καὶ Βερολίνο δὲν ἐμφανίζονται ὑποχωρητικοί, ἐνῶ ὁ Ὄλαφ Σὸλτζ ἀντιμετωπίζει καὶ τὶς πρόσφατες ἐκλογικές του ἧττες. Ἕνα ὅμως εἶναι δεδομένο, ἡ ἀποφασιστικότης τους γιὰ διαφοροποίηση ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ πολιτική, μὲ ὅ,τι αὐτὸ σημαίνει στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Εὐρώπης. Ἄλλωστε, στὸ Ἀζόφσταλ, ἄρχισε ἡ παράδοση τῶν στρατιωτῶν του, μὲ τοὺς τραυματίες του ἀρχικά…