Ἡ ἐνόχληση τῆς Τουρκίας, γιὰ τὴν ἄκρως ἐπιτυχημένη ἐπίσκεψη τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στὴν Οὐάσιγκτον, εἶναι ἐντονώτατη κι ἐκδηλώνεται μὲ ποικίλους τρόπους· ὁ Μεβλοὺτ Τσαβούσογλου ἔσπευσε δρομαῖος στὴν Νέα Ὑόρκη καὶ συνάντησε χθὲς τὸν Ἄντονυ Μπλίνκεν, ἀλλὰ χωρὶς οὐσιαστικὰ ἀποτελέσματα, παρὰ τὶς καλὲς προθέσεις ἀπέναντί του τῶν κυκλωμάτων τοῦ βαθέως ἀμερικανικοὺ κράτους. Δὲν ἀλλάζει αὐτὸ εὔκολα ἀπόψεις, ἀλλὰ κι ἀποφεύγει τὴν ἀνοικτὴ σύγκρουσή του μὲ τὸ Κογκρέσσο, τὸ ὁποῖο ἔχει καὶ τὴν τελευταία λέξη στὶς ἐξωτερικὲς σχέσεις, κατὰ τὸ ἀμερικανικὸ Σύνταγμα· ἀλλά, ἂς μὴν αὐταπατώμεθα, ἡ εὐνοϊκὴ γιὰ ἐμᾶς στάση τοῦ Κογκρέσσου δὲν θὰ διαρκέσει γιὰ πάντα. Ὁ ἀπόηχος τῶν τελετῶν θὰ σβήσει κι ἡ ἐπιστροφὴ στὴν καθημερινότητα θὰ ἀπορροφήσει τοὺς πάντες. Χρόνο κερδίζουμε μόνο καὶ τίποτε ἄλλο…