Ἡ ἐπιτυχὴς παρουσία τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στὴν Οὐάσιγκτον, ὑποχρεώνει σὲ ἀλαλία τὸν Ναπολεοντίσκο, γιὰ τὴν συγκάλυψη μὲ τὴν λήθη τῆς μικροψυχίας του καὶ μεμψιμοιρίας του, τῆς ἀρχικῆς ἀποδοκιμασίας του· ἡ κυβέρνηση ἐνίσχυσε σημαντικὰ τὴν πολιτική της ἀπήχηση, καθὼς αὐτὸ ἐπιβεβαιώθηκε κι ἀπ’ τὴν σαρωτικὴ νίκη τῆς ΔΑΠ στὶς φοιτητικὲς ἐκλογές, διατηρώντας τὴν πρώτη θέση της ἐπὶ δεκαετίες. Τρία εἶναι τὰ κύρια προβλήματα τῆς κυβερνήσεως πλέον: πρῶτον, διατήρηση τῆς αἰσιοδοξίας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, παρὰ τὸ δυσμενὲς διεθνὲς κλίμα καὶ τῆς δυναμικῆς του στὴν οἰκονομία· δεύτερον, ἐνίσχυση τῆς ἀνοδικῆς εἰσροῆς ξένων ἐπενδύσεων καὶ ἡ ἀποφυγὴ τῆς ὑφέσεως, λόγῳ τοῦ πολέμου, καὶ μὲ τὴν ἀξιοποίηση τοῦ Ταμείου Ἀναπτύξεως καὶ τῆς ψηφιοποιήσεώς μας· τρίτον, προσέλκυση τῶν διακεκριμένων ὁμογενῶν μας στὴν καινοτομία νέων κλάδου, ὅπως στὴν βιοτεχνολογία, μὲ τὴν χθεσινὴ τηλεδιάσκεψη τοῦ πρωθυπουργοῦ μὲ ὁμάδα τους, γιὰ σύσταση στὴν Ἑλλάδα κέντρου ἀναπτύξεώς της.