Ἡ ἀλλαγὴ τῆς στάσεως τῆς Οὐκρανίας, μετὰ τὴν κατάληψη ὑπὸ τῶν Ρώσων τοῦ Ἀζόφσταλ εἶναι χαρακτηριστική· ὁ πρόεδρός της δὲν μιλάει πλέον γιὰ ἧττα τῶν Ρώσων καὶ ἐκδίωξή τους ἀπ’ τὴν χώρα του, ἐνῶ ρωσικοὶ πύραυλοι κατέστρεψαν μεγάλο μέρος τοῦ δυτικοῦ ὁπλισμοῦ πρὸς τὶς οὐκρανικὲς δυνάμεις. Ἀπὸ πλευρᾶς τακτικῆς, ἀπομένει ἡ ἀνάκριση τῶν συλληφθέντων Ταγμάτων τοῦ Ἀζὸφ καὶ ἡ ἀξιολόγηση τῶν εὐρημάτων στὸ χαλυβουργεῖο, ὅπως οἱ Δυτικοὶ ἀξιωματικοὶ καὶ μισθοφόροι, ἀλλὰ καὶ οἱ ἑκατοντάδες σοροὶ στὰ ψυγεῖα του· οἱ Οὐκρανοὶ δὲν ἀναφέρουν λέξη γι’ αὐτά, ἀλλὰ τὰ ἀποτυπώματά τους τουλάχιστον εἶναι ὑπαρκτά. Στὸ ΝΑΤΟ, οἱ ἀντιρρήσεις τῆς Τουρκίας, γιὰ τὴν διεύρυνσή του, μὲ τὶς Σουηδία καὶ Φιλανδία, μᾶλλον θὰ ἀρθοῦν, καθὼς θεωρεῖται δύσκολο ἔχειν τόση δύναμη ὁ πρόεδρός της ἀπέναντί του· τὸ πόσο θὰ ἀλλάξει τὴν δυναμικὴ τῆς ἀτλαντικῆς συμμαχίας, μὲ τὰ προβλήματά της, εἶναι ἄλλο θέμα…