Ἡ ἄρνηση τοῦ Βλαδίμηρου Ποῦτιν τοῦ ἐπιτρέψαι τὴν εἰσβολὴ τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ στὴν Βόρεια Συρία, ὁδήγησε τὸν Ταχὶπ Ἐρντογὰν στὴν ἄμεση ἀνάκρουση πρύμνας, ἐνῶ φθάνει γιὰ ἁβροφροσύνη ὁ Σεργκέι Λαβρὼφ στὴν Ἄγκυρα τὴν ἐρχόμενη ἑβδομάδα· ἡ εἰσβολὴ ἐξακολοθεῖ ἐξαγγελόμενη ὡς βέβαιη καὶ μετράει ὧρες, γιὰ τὴν ἔναρξή της, ἀλλὰ στὴν ἄρνηση τῶν Ἀμερικανῶν, ὡς προστατῶν τῶν Κούρδων τῆς περιοχῆς, προσετέθησαν οἱ Ρῶσοι ὡς σύμμαχοι τῆς Δαμασκοῦ. Οἱ κορῶνες κατὰ τῆς Ἑλλάδος σὲ μεγάλο βαθμὸ ἐξαπολύονται, ὡς ἀντίβαρο στὴν διεθνῆ ταπείνωσή του· γνωρίζει ἄριστα, ὅτι πέραν τῆς ἀντιδράσεως τῶν Εὐρωπαίων καὶ τῶν Ἀμερικανῶν, οὔτε ἡ Μόσχα ἐπιθυμεῖ νέα ἑστία ἐντάσεως, ἀλλὰ ὅτι καὶ ὁ ἴδιος δὲν ἔχει ὑπεροπλία στὸ Αἰγαῖο, ἐνῶ στὸ ἐσωτερικὸ ἡ δημοτικότης του ἀκολουθεῖ ἀκάθεκτη τὴν κατιοῦσα. Τὸ ἐρώτημα τῶν διπλωματικῶν κύκλων εἶναι ἕνα, γιατὶ προβαίνει σὲ τόσο ἐπιπόλαιες διακηρύξεις, δὲν ἀξιολογεῖ πλέον τὰ πράγματα;