Ἡ συνεχὴς προβολὴ τῶν ἐγκλημάτων, ὅπως καὶ τῶν εὐθυνῶν γιὰ τὴν πυρκαϊὰ στὴν Βούλα, ἔχει καθαρὰ ἄλλα κριτήρια· ὁπωσδήποτε, οἱ μητροκτονίες καὶ ἀδελφοκτονίες εἶναι εἰδεχθῆ ἐγκλήματα κι ἁρμόζει ἡ κοινοποίησή τους, ἀλλὰ ἡ ἀφιέρωση ὁλόκληρων δελτίων εἰδήσεων μόνο σὲ αὐτὰ κάτι ἄλλο ὑποδηλώνει, τὴν καλλιέργεια τῆς ἐντυπώσεως, ὅτι εἴμαστε διαλυμένη κοινωνία κι αὐτὸ δὲν γίνεται, μόνο μὲ τὰ τελευταῖα ἐγκλήματα, ἀλλὰ καὶ μὲ ἄλλα, μέρες ὁλόκληρες προβάλλονται τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια. Ὁπωσδήποτε, τὰ ἰδιωτικὰ κανάλια κυνηγοῦν τὴν θεαματικότητα, ἀνεξαρτήτως κάθε ἄλλης σκοπιμότητος, ἀλλὰ ἐδῶ ὑπερβαίνουν κάθε ὅριο ἀνοχῆς· αὐτὰ σημαίνουν ὑπονόμευση τῆς ἐλευθερίας τοῦ τύπου, ὅπως γιὰ τὴν διαθήκη ἑκατὸ ἑκατομμυρίων «δημοσιογράφου», μὲ πολλὰ ὕποπτα σημεῖα, ἀλλὰ καὶ τὴν συνηγορία πολλῶν διατόντων ἀστέρων στὸ πλευρό του…