Ἡ ἀπογοήτευση τῆς Ἄγκυρας, ἀπ’ τὴν περιφρονητικὴ στάση τῆς Ἑλλάδος, ἀπέναντι στὶς προκλήσεις της, ἀλλὰ καὶ ἡ ἔκδηλη διστακτικότης της, στὴν κλιμάκωση τῶν ἐνεργειῶν της, ἐπειδὴ τρέμει τὴν ἑτοιμότητα τῶν Ἐνόπλων μας Δυνάμεων, ἔχει καταγραφεῖ στοὺς διπλωματικοὺς κύκλους· ἔτσι συνεχίζει ἡ ἡγεσία της τὶς ἀνθελληνικὲς κορῶνες της, χωρὶς ἀνταπόκριση, μὲ ἐξαίρεση τὸν αὐστηρῶς καθοδηγούμενο τύπο της, οὔτε στὸν τουρκικὸ λαό, καθὼς ἀπουσιάζουν πλήρως οἱ αὐθόρμητες ἐκδηλώσεις συμπαραστάσεώς του καὶ περιορίζεται στὶς ὀργανωμένες ἐμφανίσεις του. Οἱ Εὐρωπαῖοι πρωτίστως καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ ἔχουν ξεκαθαρίσει, ὅτι δὲν ἐπιτρέπουν νέο θερμὸ μέτωπο στὴν γηραιὰ ἤπειρο κι αὐτὸ τὸ γνωρίζει ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση· τὰ περιθώρια ἐλιγμῶν τοῦ σουλτάνου εἶναι ἐλάχιστα, καθὼς οὔτε κἂν στὴν Συρία τόλμησε νὰ εἰσβάλει, ὑποχωρώντας αἰσχυνόμενος…