Τὸ ΝΑΤΟ ἀπέφυγε οἱαδήποτε ἀπάντηση στὴν ἐπιστολὴ τοῦ Πέτρου Μυλυβιάτη, πρὸς τὸν Γραμματέα του, γιὰ τὸν προκλητικὸ φιλοτουρκισμό του στὶς δηλώσεις του· στοὺς εὐρωπαϊκοὺς διπλωματικοὺς κύκλους συζητήθηκε εὐρύτατα ἡ ἐπιστολὴ κι ἀναγνωρίσθηκε τὸ δίκαιό της, ἀλλὰ σὲ Λονδίνο καὶ Οὐάσιγκτον ἐλάχιστα ἢ καθόλου, ἐνῶ στὸ πρῶτο οἱ πρωθυπουργικοὶ κύκλοι δὲν ἀποκρύπτουν τὴν ἐνόχλησή τους, ἀλλὰ ὀλιγώτερο στὴν δεύτερη. Ἡ ἀλληλεγγύη τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν πρὸς τὴν ἀτλαντικὴ συμμαχία ἔχει ὑποχωρήσει ἀρκετὰ ἀπ’ τὴν κορύφωσή της στὴν ἔναρξη τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου· ἡ συζήτηση γιὰ τὴν χρησιμότητά της διευρύνεται, ἐνῶ πολλοὶ σοβαροὶ σχολιαστὲς διερωτῶνται, τὸ ποῦ ὁδηγεῖ ἡ ὑποταγὴ τῆς γηραιᾶς ἠπείρου στὴν ἀγγλοσαξωνικὴ ἡγεμονία τῆς πρώτης μεταπολεμικῆς περιόδου. Ἡ ἀλλαγὴ τῆς πολιτικῆς της στάσεως δὲν εἶναι τόσο εὔκολη…