Ὁ σκεπτικισμὸς γιὰ τὴν πορεία τῆς παγκοσμίου οἰκονομίας διευρύνεται κυρίως στὸν δυτικὸ κόσμο, ὅπου παρουσιάζονται προβλήματα τὰ ὁποῖα ἀγνοοῦσαν ἢ προσπερνοῦσαν παλαιότερα· ἡ Τζάνετ Γέλεν ἀναγνώρισε, ὅτι ἡ ἀμερικανικὴ οἰκονομία ἔχει ἀνάγκη πολλῶν κινεζικῶν παραγωγικῶν κυρίως ἀγαθῶν, πέραν τῶν διαρκῶν καταναλωτικῶν, ἀλλὰ καὶ ἀρκετῶν ρωσικῶν, ὁπότε ἀποδεικνύεται ἄγονη ἡ αὐθαίρετη ἀπαγόρευση ὅλων, ὅπως ἔγινε ἀπ’ τὸν προηγούμενο πρόεδρο κι ἀνακλήθηκε ἀμέσως μετά. Ἐμμέσως πλὴν σαφῶς ὁμολογεῖ ὅτι ἡ παραγωγικὴ μηχανὴ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν εἶναι ἀπαρχαιωμένη καὶ ἐγκλωβισμένη στὴν μονολιθικότητα τῆς παγκοσμιοποιήσεως· αὐτὸ σημαίνει, ὅτι εἶναι ἀδύνατη ἡ ἐπιστροφὴ στὸν ἀπομονωτισμό, καθὼς δὲν διαθέτει τὴν δυνατότητα καθετοποιημένης παραγωγικῆς διαδικασίας. Τὶς ἐπισημάνσεις αὐτὲς εἶχαν κάνει καὶ πολλὲς πολυεθνικὲς ἑταιρεῖες, πρὸ τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, ἀλλὰ δὲν εἶχαν εἰσακουσθεῖ· ἡ ἀπόρριψη δὲ ἀπ’ τὴν Γερουσία τοῦ Ταμείου Ἐκσυγχρονισμοῦ τῆς ὑποδομῆς τῆς Ἀμερικῆς, τῆς στερεῖ τὶς δυνατότητες ἀποκαταστάσεως τῆς ἀνταγωνιστικότητός της…