Ἡ ὕφεση ἔχει εἰσβάλει γιὰ καλὰ στὴν Δύση, μαζὶ μὲ τὸ ἐνεργειακὸ πρόβλημα καὶ τὶς εὐρωαμερικανικὲς διαφορές· «ὅπου φτώχεια καὶ γκρίνια», λέει ὁ σοφὸς λαός, κι ἐπιβεβαιώνεται στὸν δυτικὸ κόσμο· στὴν Εὐρώπη, μὲ τὴν ἐξαίρεση, Ἑλλάδος, Ἰρλανδίας καὶ μιᾶς δύο ἄλλων χωρῶν σὲ ὁριακὸ ποσοστό, σὲ ὅλες τὶς ὑπόλοιπες ἡ ὕφεση ἔχει διεισδύσει κι ἀπομένει ὁ βαθμὸς ἐκρήξεώς της. Τὸ ἴδιο καὶ στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, παρ’ ὅλο ποὺ ἤλπιζαν, ὅτι θὰ τὴν ἀποφύγουν· οἱ μεταξύ τους διαφωνίες, ὄχι μόνο οἱ διατλαντικές, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐνδοευρωπαϊκές, ἐπιδεινώνουν τὴν κατάσταση καὶ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου. Τὸ κύριο θέμα εἶναι ἡ ἀντιμετώπιση τῶν διαρθρωτικῶν ἀλλαγῶν τῶν μεγάλων οἰκονομιῶν, Ἀμερικῆς, Γερμανίας, Γαλλίας, Ἰταλίας, Βρεταννίας, οἱ ὁποῖες ὑστεροῦν ἀρκετὰ στὶς μεταρρυθμίσεις τους, ἀπέναντι σὲ πολλὲς μικρές, Ἑλλάς, Ἰρλανδία, ἀλλὰ καὶ Ἀναδυόμενες, πέραν τῆς πίστεώς τους, ὅτι φέρουν τὴν ἀποκαλυπτικὴ ἀλήθεια…