Ἡ προσπάθεια ἐπιβολῆς πολώσεως καὶ διχασμοῦ στὴν πολιτική μας ζωὴ ἀπέτυχε παταγωδῶς, χάρις στὴν σθεναρὴ καὶ διαυγέστατη στάση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη ἀπέναντι στὴν ὑπονομευτικὴ τακτικὴ τοῦ Ναπολεοντίσκου· τὰ πράγματα εἶναι σαφέστατα καὶ ἡ ἀριστερὰ ἐπιστρατεύει τοὺς συνοδοιπόρους της καλλιτέχνες καὶ ἄλλους, ὅσους πριμοδότησε τὴν τεσσαρακονταετία τοῦ χειρότερου σκοταδισμοῦ τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας. Στὴν Ἐξεταστικὴ ἀπόμεινε τελευταῖο της ἐπιχείρημα ἡ ἄρση τοῦ ἀπορρήτου, δηλαδὴ ἡ παράδοση στοὺς ἐχθρούς μας, ὅπως ἔγινε καὶ στὸ Μακεδονικό, ἐνῶ μᾶλλον ζητάει καὶ συζήτηση ἀρχηγῶν στὴν Βουλή· ἡ διαφορὰ εἶναι μία, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς θυμᾶται πολὺ καλὰ τὴν φρικτὴ ἐμπειρία του τῆς τραμποκομμουνιστικῆς τετραετίας καὶ φεύγει προτροπάδην· στὴν δημοκρατία, ἡ ἀρχὴ τῆς πλειοψηφίας ἰσχύει καὶ αὐτὴ ἐφαρμόζεται στὶς ἀποφάσεις της κι ὄχι ἐκείνη τῆς μειοψηφίας. Οὐδεὶς εἶναι ὑπεράνω τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων, ἐνῶ ἀναμένεται ἡ λογοδοσία τοῦ ρυθμιστοῦ τοῦ πολιτεύματος γιὰ τὸ δημοψήφισμα…