Ἡ γενναία ἐκτόνωση τῆς πολώσεως στὸ ἐσωτερικὸ τῆς χώρας εἶναι δεδομένη, καθὼς δὲν ἔχουν ἀπήχηση, οὔτε κἂν στοὺς ὀπαδούς του, οἱ κορῶνες τοῦ Ναπολεοντίσκου· ὄχι μόνο καταγράφεται στὶς δημοσκοπήσεις, ἀλλὰ καὶ στὶς γειτονιὲς καὶ στὶς πλατεῖες κυριολεκτικὰ οὐδεὶς ἀσχολεῖται μὲ τὶς καταγγελίες του, ὅπως καὶ τοῦ ΠΑΣΟΚ. Περισσότερο μάλιστα βρίσκουν ἀνταπόκριση οἱ ἀποκαλύψεις γιὰ τὶς παρακολουθήσεις τὴν περίοδο τοῦ τραμποκομμουνισμοῦ καὶ συζητοῦνται ἀρκετὰ στὸν ἁπλὸ κόσμο· καὶ τὸ περίεργο εἶναι, ὅτι γιὰ αὐτὲς δὲν λέει λέξη ὁ ΣΥΡΙΖΑ, ἐνῶ ἀφοροῦν καὶ ὑπουργούς του τῆς περιόδου ἐκείνης. Ἡ χθεσινὴ μεταφορὰ τοῦ προβλήματος στὴν Ἐπιτροπή, μὲ συνάντησή του μὲ τὴν ἁρμόδια Ἐπίτροπο, συναντᾶ τὴν εἰρωνεία τῶν Ἑλλήνων καὶ τὴν ἀδιαφορία τῶν Εὐρωπαίων, καθὼς γνωρίζουν, ὅτι δὲν ἔχουν οὐδεμία ἁρμοδιότητα κι ὅτι συμβαίνουν σὲ ὅλες τὶς χῶρες παρόμοιες ὑποθέσεις τὶς ὁποῖες ρυθμίζουν πάντα οἱ ἐθνικὲς κυβερνήσεις. Τὴν γελοιοποίησή του ἐπιδεινώνει.