Τὴν ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη αὐτονόμου διεθνοῦς παρουσίας τῆς Εὐρώπης προβάλλουν πολλοὶ ἐπώνυμοι καὶ τὸ μεγάλο της κεφάλαιο· ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος ἀπέδειξε ἕνα πρᾶγμα, τὴν παραβίαση τῶν ἐθνικῶν συνόρων τῆς Οὐκρανίας ἀπ’ τὴν Ρωσία, καταδικαστέας ἀσυζητητί, ὡς ἀφορμή, ἀλλὰ καὶ τὴν ἄρνηση τῶν Εὐρωπαίων ἡγετῶν τῆς ἀναζητήσεως τῶν αἰτίων τοῦ πολέμου, ὅπως καὶ τῶν συνεπειῶν τῶν κυρώσεων στὴν εὐρωπαϊκὴ οἰκονομία τουλάχιστον. Ἐγκλωβίσθηκε ἡ γηραιὰ ἤπειρος, ὡς μωρὰ παρθένος, στὴν ἀτλαντικὴ ὑποταγή· ὁ πόλεμος πλήττει τὴν εὐρωπαϊκὴ οἰκονομία κι ὄχι ἀκόμη τὴν ἀμερικανική καὶ περισσότερο ὁδηγεῖ τὴν Εὐρωζώνη σὲ διεθνῆ ἀπαξίωση, ὅπως καταγράφεται κι ἀπ’ τὴν ὑποχώρηση τοῦ εὐρώ, ἡ ὁποία εἶναι περιορισμένη ἀκόμη, ἐπειδὴ οἱ εὐρωπαϊκοὶ λαοὶ ἐξακολουθοῦν ἀποδέχεσθαι τὸ νόμισμά τους. Ἀλλά, αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν διαρκέσαι ἐπὶ πολύ, ἤδη ἄρχισαν οἱ πρῶτες διαμαρτυρίες καὶ διαδηλώσεις σὲ πολλὲς χῶρες, ἐνῶ δὲν καταγράφονται ἄλλες ἐκδηλώσεις ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ…