Ἡ προσάρτηση τοῦ Ντονμπάς, μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῶν δημοψηφισμάτων, μὲ σταλινικὸ ποσοστὸ ὑπὲρ τῆς Ρωσίας, ἀπ’ τὴν Μόσχα ἦταν ἀναμενόμενη· ἤδη θεωροῦνται ρωσικὸ ἔδαφος, ὁπότε καὶ τυγχάνουν τῆς ἀμέσου προστασίας της, γιὰ ὅποια προσβολὴ τῆς ἐδαφικῆς τους ἀκεραιότητος, ἂν καὶ ἀπομένει τὸ ἐρώτημα, τὸ ἐὰν οἱ Ρῶσοι θὰ καταλάβουν καὶ τὶς ὑπόλοιπες περιοχὲς τοῦ Ντόνετσκ, ποὺ βρίσκονται ὑπὸ οὐκρανικὴ κατοχή, ὅπως καὶ ἄλλες ἐκτάσεις. Ἡ ἀνατροπὴ τῶν δεδομένων εἶναι ἐφικτή, μόνο μὲ ἕναν τρόπο, τὴν ὁλοκληρωτικὴ νίκη τῶν οὐκρανικῶν δυνάμεων στὸ ἔδαφος, κάτι ὅμως ἀδιανόητο· οἱ ἔγκυροι παρατηρητὲς ἰσχυρίζονται, ὅτι ἦταν ἐλιγμὸς τοῦ Κρεμλίνου ἡ προώθηση τῶν Οὐκρανῶν στὶς ἀρχὲς τοῦ μηνός. Κι αὐτὸ ἐπιβεβαιώνεται, καθὼς μόλις ἀποφάσισαν τὴν ἀνακοπή της δὲν σημειώθηκε ἄλλη πρόοδος· ἡ διεθνὴς δυναμικὴ ἀλλάζει, ἡ Μόσχα μεταβάλλει τὰ εὐρωπαϊκὰ σύνορα, ὅπως καθιερώθηκαν μεταπολεμικά, ἀλλὰ τὰ σύνορα τῆς Οὐκρανίας τὰ ἐπέβαλε ὁ Στάλιν.