Ἡ ἔκρηξη στὴν γέφυρα τοῦ Καὶρτς θεωρεῖται ἡ χεριρότερη κλιμάκωση τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, ὅταν μάλιστα συνοδεύθηκε κι ἀπ’ τοὺς διθυράμβους, ὅτι αὐτὰ θὰ ὑποστοῦν οἱ Ρῶσοι, γιὰ τὴν εἰσβολή τους στὴν Οὐκρανία· οἱ πρῶτες ἀπαντήσεις ἦρθαν χθὲς τὸ πρωί, μὲ βομβαρδισμοὺς στὴν Ζαπορίγια, τοὺς ὁποίους οἱ Οὐκρανοὶ χαρακτήρισαν ὡς πλήγματα κατὰ ἀστικῶν περιοχῶν. Τὸ Κίεβο προσέφερε στὴν Μόσχα τὴν ἀφορμὴ ποὺ ἤθελε γιὰ βομβαρδισμοὺς ἀστικῶν στόχων, τοὺς ὁποίους ὡς τώρα ἀπέφευγε σὲ μεγάλο βαθμό· αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ κλιμάκωση τοῦ πολέμου εἶναι δεδομένη, καὶ θὰ ἀκολουθήσει, μόλις εἶναι ἕτοιμες οἱ ἐπίστρατες ρωσικὲς δυνάμεις, ἀπ’ τὴν ἐκγύμνασή τους. Τότε θὰ φανεῖ καὶ τὸ μέγεθος τῶν ἐπιχειρήσεων, ἀλλὰ καὶ οἱ οἰκονομικὲς καὶ πολιτικὲς ἐπιπτώσεις τους· ἡ ἔλευση καὶ τοῦ χειμῶνα ἐνισχύει τὴν ἀνησυχία πολλῶν γιὰ τὸ τέλος τῆς συγκρούσεως. Στὴν ἀποκορύφωσή της θὰ κριθοῦν ὁπωσδήποτε πολλὰ πράγματα ἐπίσης.