Στὸ Ἰρὰν ἡ ἀναταραχή, μὲ ἀφορμὴ τὴν δολοφονία τῆς Μαχσὰ Ἀμανὶ καὶ τὶς μαζικὲς διαδηλώσεις γιὰ ἀποκατάσταση ἐλευθεριῶν, συνεχίζεται ἀδιάκοπα· στὰ Πανεπιστήμια οἱ διαδηλώσεις εἶναι συχνές, ἐνῶ παρουσιάζονται καὶ ἀντεγκλήσεις μὲ καθηγητές, πιστοὺς τοῦ θρησκευτικοῦ καθεστῶτος. Στὴν πρώτη γραμμὴ βρίσκονται οἱ γυναῖκες, πλαισιούμενες ὅμως μὲ νεαροὺς στὶς συγκρούσεις μὲ τὴν Ἀστυνομία· τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἡ ἐκτόνωση τῆς καταστάσεως, ὅπως περίμενε ἡ θεοκρατικὴ ἡγεσία, δὲν ἔρχεται κι ἴσως ἀργήσει, ἂν δὲν συμβοῦν ἄλλα γεγονότα, σύμφυτα στὴν ἱστορία σὲ παρατάσεις ἐκρηκτικῶν καταστάσεων. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ δοκιμασία τῆς Τεχεράνης δὲν τελειώνει εὔκολα καὶ τὸ αἴτημα γιὰ ἐκδημοκρατισμὸ κι ἀπαλλαγὴ τῶν γυνακῶν ἀπ’ τὴν μαντήλα καὶ τοὺς ἄλλους περιορισμοὺς ἀποκτᾶ βαθειὲς ρίζες. Ἴσως ἦρθε ὁ καιρὸς γιὰ δημοκρατικὲς ἐλευθερίες…