Ἡ ἀνακάλυψη τῶν ἐκπληκτικῶν ψηφιδωτῶν, κοντὰ στὴν Χὸμς τῆς Συρίας, τοῦ τετάρτου μ.Χ. αἰῶνος, ἐπιβεβαιώνει τὴν ἀκμὴ τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ στὴν Μέση Ἀνατολή· τὰ ψηφιδωτὰ παρουσιάζουν ὁμηρικὲς σκηνές, μὲ θεοὺς καὶ ἥρωες, καὶ διατηροῦνται σὲ ἀρίστη κατάσταση. Οἱ ἀρχαιολόγοι τὰ βάφτισαν τῆς ρωμαϊκῆς ἐποχῆς, ἐπειδὴ ἡ Δύση ἐπιθυμεῖ ἰσοπεδῶσαι τὴν ἑλληνικὴ ἐπιρροή· ἦταν τὸν τέταρτο αἰῶνα, τῆς δυναστείας τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου καὶ τοῦ ἐκχριστιανισμοῦ τῆς Εὐρώπης, ὅταν ἡ Ἀντιόχεια, μαζὶ μὲ τὴν Ἀλεξάνδρεια ἦταν οἱ μεγάλες πόλεις τῆς αὐτοκρατορίας, καὶ ἕδρα τοῦ Καίσαρος τῆς Ἀνατολῆς, ὅταν ὁ αὐτοκράτωρ Ἰουλιανὸς εἶχε καθιερώσει τὴν ἑλληνικὴ ὡς ἐπίσημη γλῶσσα τῆς αὐτοκρατορίας καὶ στὴν Ἀντιόχεια διεξάγονταν κανονικὰ ἀνὰ τετραετία Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες…