Τὸ τελευταῖο Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο δὲν ἐπέδειξε τὴν τόλμη τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν κρισίμων προβλημάτων τῆς γηραιᾶς ἠπείρου, ἀλλὰ προσέφερε πολλὰ στὴν ἀναγνώριση καὶ καταγραφὴ τῶν ἄρδην ἀλλαγῶν στὸ ἐσωτερικό της· ἄλλωστε, καὶ στὶς ἐπίσημες δηλώσεις τῶν ἡγετῶν ὁ τόνος τῆς συμπαραστάσεως στὴν Οὐκρανία ἦταν ἐμφανῶς κατώτερος τῶν προηγουμένων, ἐνῶ δόθηκε ἔμφαση στὸ ἐνεργειακὸ καὶ στὶς ἐπιπτώσεις του στοὺς καταναλωτὲς καὶ στὴν βιομηχανία. Οἱ καταγγελίες τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἀμερικανικοῦ φυσικοῦ ἀερίου φθάνει στὴν Εὐρώπη τετραπλάσια ἐκείνης στὸ λαό της, καὶ ὅτι, μὲ ἀφορμὴ τὸν πόλεμο, ἔχει αὐξήσει τὶς ἐπιδοτήσεις στὴν βιομηχανία της, παραβιάζοντας προκλητικὰ τοὺς κανονισμοὺς τοῦ Παγκοσμίου Ὀργανισμοῦ Ἐμπορίου, μὲ παράδειγμα ἐκεῖνες στὴν παραγωγὴ ἠλεκτρικῶν αὐτοκινήτων κατὰ 80%, ἐντυπωσίασαν· οἱ Εὐρωπαῖοι αἰσθάνονται, ὅτι, ὄχι μόνο ὑφίστανται τὶς οἰκονομικὲς συνέπειες τοῦ πολέμου, ἀλλὰ καὶ χρηματοδοτοῦν τὴν ἀνάκαμψη τῆς ἀμερικανικῆς οἰκονομίας. Αὐτὸ εἶναι ἀπόδειξη τῆς ἀτλαντικῆς ἀλληλεγγύης καὶ τῆς συμμαχικῆς προστασίας; «ἐν τῇ παλάμῃ καὶ οὕτω βοήσωμεν», σχολιάζουν οἱ κακὲς γλῶσσες· ἡ ἀπάντηση ὅμως εἶναι ἄλλη, τί θὰ γίνει στὴν δυτικὴ οἰκονομία, ἂν ἐπιβάλουν ἀντίστοιχα προστατευτικὰ μέτρα καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι; Δὲν εἶναι εὔκολη ἡ ἀπάντηση στὸν σημερινὸ κόσμο, μὲ τοὺς Ἀναδυομένους ἀποτελεῖν τὸν κύριο ἄξονα τῆς παγκοσμίου οἰκονομίας, καὶ ἀτμομηχανὴ τὴν Κίνα.

Στοὺς ἐγκυρους παρατηρητὲς ἐντυπωσιάζουν δύο ἄλλα γεγονότα· πρῶτο, ἡ πλήρης ἀγνόηση τῆς Εὐρωζώνης, ἐξ αἰτίας τῆς Γερμανίας, ὅταν ἡ βαρειὰ βιομηχανία της ἀποτελεῖ καὶ τὸν ἀκρογωνιαῖο λίθο τοῦ εὐρώ· δεύτερο, ἡ ὑποτίμηση τοῦ ἑνιαίου νομίσματος, ἀλλὰ ὄχι σὲ σημαντικὸ βαθμό, ἐνῶ οἱ εὐρωπαϊκοὶ λαοὶ τὸ ἀποδέχονται, μὲ τὴν ἔνταξη καὶ ἄλλων στὴν Εὐρωζώνη, ὅπως τῆς Κροατίας ἀπ’ τὸ νέο ἔτος. Ὁ διχασμὸς εἶναι σαφής, μεταξὺ μερικῶν κυβερνήσεων, κυρίως τῆς γερμανικῆς, καὶ τῶν μικροτέρων λαῶν, κι ἐνοχλεῖ ἀρκετά, ἔστω κι ἂν δὲν σχολιάζεται ἀπ’ τὸν εὐρωπαϊκὸ τύπο, λόγῳ τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς· οἱ λαοὶ συνεχίζουν ἀκμαιότατη τὴν στήριξή τους στὸ ἑνιαῖο νόμισμα καὶ τὴν ἐκδηλώνουν μὲ τὶς διαδηλώσεις τους. Εἶναι χαρακτηριστικό, ὅτι οἱ ἀκροδεξιὲς δυνάμεις, ποὺ ἀναλαμβάνουν καὶ τὴν ἐξουσία σὲ μερικὲς χῶρες, ἔχουν ἀπαρνηθεῖ τὴν ἀνοικτὴ ὑπονόμευση τοῦ εὐρώ, ἡ ὁποία εἶχε τροφοδοτηθεῖ κι ἀπὸ στενοὺς συνεργάτες τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, ἀλλὰ αὐτοὶ μάλιστα τώρα εἶναι φυλακὴ στὴν χώρα τους, κι εἶναι ὅλες ὑπὲρ τῆς ἐπιβιώσεώς του. Εἶναι κι αὐτὸ ἀπόδειξη τῶν ὅσων «παράξενων» συμβαίνουν στὴν Εὐρώπη τὸν τελευταῖο καιρό· οἱ Φιλελεύθεροι κι οἱ Σοσιαλιστές, οἱ ὁποῖοι θεωροῦν ἔργο τους τὴν μεταπολεμικὴ εὐημερία, ἔχουν παραδοθεῖ πλήρως στὶς ἀμερικανικὲς ἐπιταγές, ἐνῶ οἱ ἀκραῖοι, ποὺ ἦταν κι ἐπιφυλακτικοὶ ἀρκετὰ στὴν πολιτικὴ αὐτή, ἐμφανίζονται ὡς οἱ δυναμικοὶ Εὐρωπαϊστές…

Στὰ πλαίσια τῶν ἐξελίξεων αὐτῶν οἱ Εὐρωπαῖοι, δηλαδὴ οἱ Γερμανοὶ πρῶτα, συμφώνησαν στὴν χαλάρωση τοῦ συμφώνου σταθερότητος, ἀλλὰ ὄχι καὶ στὸν καθορισμὸ ἀνωτάτης τιμῆς στὸ φυσικὸ ἀέριο· ἀλλὰ ὁ καγκελάριος, πέραν τῆς μεθαυριανῆς ἐπισκέψεώς του στὴν Ἀθήνα, ὡς ἐνδείξεως τῆς εὐρωπαϊκῆς ἀλληλεγγύης κατὰ τῶν τουρκικῶν προκλήσεων, προγραμματίζει καὶ τὴν ἐπίσκεψή του στὴν Κίνα, τὶς ἑπόμενες ἑβδομάδες, ἐνῶ δίδει καὶ ἄδεια ἐγκαταστάσεως τῆς COSCO στὸ Ἀμβοῦργο. Οἱ πολιτικοὶ κύκλοι τοῦ Βερολίνου θεωροῦν τὶς ἐπισκέψεις αὐτὲς ὡς ἀπάντηση στὶς δεσμεύσεις του στὴν τρικομματικὴ κυβέρνηση· «βαράει τὸ σαμάρι, γιὰ νὰ τ’ ἀκούσει ὁ γάϊδαρος», δηλαδὴ οἱ Πράσινοι· οἱ βαθύτερες ἀλλαγὲς ὅμως ἔρχονται ἀπ’ τὴν Τζώρτζια Μελόνι. Ἡ Ἰταλίδα πρωθυπουργὸς ἔχει δηλώσει ὅτι ἀποδέχεται τὶς δεσμεύσεις τῆς χώρας της στὸ ΝΑΤΟ καὶ στὸ Οὐκρανικό· ἀλλὰ εἶναι ἄλλο ζήτημα, ἡ ἀποδοχὴ τῶν ἀρχῶν κι ἄλλο ἡ ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς γιὰ τὰ καθημερινὰ προβλήματα. Ἡ Ἰταλία βρίσκεται στὰ ὅρια τῆς χρεωκοπίας καὶ ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας δὲν εἶναι εὔκολη, χωρὶς τὴν ἐπανεκκίνηση τῆς βαρειᾶς της βιομηχανίας τοῦ Βορρᾶ· τὸ κύριο ἐμπόδιό της ὅμως εἶναι, ὁ πολλαπλασιασμὸς τῶν τιμῶν τοῦ φυσικοῦ ἀερίου, μὲ πρῶτο τὸ ἀμερικανικό. Κι ἂν ὁ Μάριο Ντράγκι δὲν τὸ ἔθετε τὸ πρόβλημα, ἡ Τζώρτζια Μελόνι δύσκολα τὸ ἀποκρύπτει κι αὐτή.