Ἡ τηλεφωνικὴ συνομιλία τοῦ Γάλλου προέδρου μὲ τὴν Ἰταλίδα πρωθυπουργὸ θεωρήθηκε ὡς ἐποικοδομητική, ἂν καί, ὅπως ἀνακοινώθηκε, δὲν συμφώνησαν σὲ ὅλα, ἀλλὰ καὶ οὔτε περίμεναν νὰ συμφωνήσουν, κατὰ τὸ Μέγαρο τῶν Ἠλυσίων· ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν ἐπιδιώκει τὴν ἐνίσχυση τῆς εὐρωπαϊκῆς συνοχῆς, ἡ ὁποία ἔχει χαλαρώσει ἀρκετὰ τὸν τελευταῖο χρόνο, ἐξ αἰτίας κυρίως τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, καὶ θεωρεῖ τὴν Ἰταλία, ὡς κρίσιμο παράγοντα, γιὰ τὴν εὐρωπαϊκὴ συνοχὴ καὶ τὴν μεσογειακὴ πτέρυγά της. Ἄλλωστε, ὁ γαλλογερμανικὸς ἄξων ἀρχίζει τὴν ἐπαναδραστηριοποίησή του, ὅπως φαίνεται κι ἀπ’ τὴν στήριξη τῆς Γαλλίας στὴν σημερινὴ ἐπίσκεψη τοῦ Ὄλαφ Σὸλτζ στὸ Πεκῖνο· πάντως, ἡ Τζώρτζια Μελόνι ἔδειξε ἀρκετὴ προθυμία συμπλεύσεως μὲ τὴν Γαλλία καὶ τὶς μεσογειακὲς χῶρες, συνεχίζοντας τὴν πολιτικὴ τοῦ Μάριο Ντράγκι. Ὁ κύριος λόγος εἶναι, ὅτι ὁ ἰταλικὸς λαὸς τάσσεται ὑπὲρ τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιήσεως καὶ τῆς στηρίξεως τοῦ εὐρώ, μὲ κάθε τρόπο.