Σὲ συνθῆκες πανικοῦ βρίσκεται τὸ ἀδιάσπαστο μέτωπο τῆς μεταπολιτευτικῆς μας περιόδου, διαπλοκῆς καὶ κρατικοδιαίτου κεφαλαίου, μετὰ τὴν μοναδικὴ στὰ πολιτικά μας χρονικὰ ἐπίθεση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη ἐναντίον του· ταυτοχρόνως συνοδεύθηκε ἀπ’ τὴν ἀποκάλυψη τῆς ἐνδοτικῆς στάσεώς τους στὰ ἐθνικὰ θέματα καὶ τῆς προωθήσεως τοῦ Ναπολεοντίσκου, ὡς προθύμου ὑπηρέτου τους, ἀλλὰ καὶ ὑποχρέου σὲ ἀνεξόφλητα γραμμάτια. Ἡ διαπλοκὴ περιέκοψε δραστικὰ τὶς σχετικὲς ἀναφορές, ἀλλὰ δὲν μπόρεσε νὰ ἀποκρύψει καὶ τὴν ἀγωνία της· ἡ ἀποκάλυψη τοῦ κυκλώματος ἀποτελεῖ τὴν καλύτερη ἀπόδειξη τῆς κακοδαιμονίας μας τὴν τελευταία τεσσαρακονταετία, ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ βαθέως ἀμερικανικοῦ κράτους. Τὸ μεγάλο ὅπλο ἀποτελεῖ ἡ ψηφιοποίηση τῆς χώρας, καθὼς ἐπιτρέπει τὴν καθαρὴ καὶ ταχεῖα διεκπεραίωση τῶν ὑποθέσεων καὶ παρακάμπτει τὶς παρεμβολὲς τοῦ συμπληρωματικοῦ τους συντεχνιακοῦ κυκλώματος…