Τὰ διστακτικὰ βήματα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως συνεχίζονται, παρὰ τὴν πρωτοφανῆ οἰκονομικὴ κρίση καὶ κοινωνικὴ ἐξαθλίωση τῶν λαῶν της· μοναδικὴ ἐλπίδα εἶναι ἡ γαλλογερμανικὴ συμφωνία, γιὰ τὴν κατασκευὴ τοῦ εὐρωπαϊκοῦ μαχητικοῦ, μὲ τὴν συνεργασία τῆς Dassault καὶ τῆς Airbus, μὲ ἐπενδύσεις ἑκατὸ δις εὐρὼ καὶ μὲ τὴν συμμετοχὴ καὶ τῆς Ἱσπανίας, ἐνῶ ἔχουν ἐκδηλώσει ἐνδιαφέρον καὶ ἡ Ἑλλὰς κι ἄλλοι ἑταῖροι. Στὴν ἑνιαία οἰκονομικὴ καὶ ἐνεργειακὴ πολιτικὴ τὰ πράγματα εἶναι πολὺ δύσκολα, καθὼς ἐμπλέκονται αὐτὲς μὲ τὴν ἑνιαία ἐξωτερικὴ πολιτικὴ καὶ τὴν αὐτόνομη διεθνῆ παρουσία της· ἡ σύγκληση ὅμως, ὅσο διαρκεῖ ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος μᾶλλον εἶναι ἀδύνατη, καθὼς ἅπτεται τῆς ἀμερικανικῆς παρεμβάσεως στὶς ὑποθέσεις τους. Πάντως, ἔχουν γίνει κάποια βήματα, ὄχι κοινῆς πολιτικῆς, ἀλλὰ αὐτονόμου διεθνοῦς παρουσίας, καθὼς πολλὲς γαλλικές, ἰταλικές, ἱσπανικὲς βιομηχανίες ἀκολουθοῦν, μὲ καλπάζοντα ρυθμό, τὶς ἀντίστοιχες γερμανικὲς στὴν ἀνάπτυξη τῶν σχέσεών τους μὲ τὴν Κίνα.