Ὁ Γιωργῆς Μασσαβέτας μᾶς ἄφησε ξαφνικὰ κι ἔμεινε ἡ καλὴ δημοσιογραφία φτωχότερη· μεγάλωσε στὴν Νίκαια, σὲ δύσκολες συνθῆκες, μὲ τὴν γιαγιά του, στὸν πόλεμο, ἀλλὰ ἀναδείχθηκε στὴν ζωή του καὶ μὲ τὴν μεταπολίτευση διέπρεψε στὶς κορυφαῖες θέσεις τοῦ τύπου, ἐντύπου σχεδὸν ἀποκλειστικὰ τότε. Ἐργάσθηκε σὲ πολλὲς ἐφημερίδες, «Ἐλευθεροτυπία», «Πρώτη», μὲ τὰ χρονογραφήματά του κυρίως, ἀρκετὰ καυστικὰ καὶ προσιτὰ στὸ εὐρὺ κοινό· εἶχε τὴν ἐλευθερία τῆς γνώμης του καὶ τὴν κατέγραφε πάντα, ἔστω καὶ εἰς βάρος του ἀρκετὲς φορές, ἀλλὰ τὴν διατηροῦσε καὶ τὴν ὑπερασπιζόταν μὲ τὸ ἰδιότυπο πάθος του. Θὰ τὸν θυμόμαστε ὅλοι μας στὶς ζωντανὲς καὶ πολιτικὰ ἄκρως ἐνδιαφέρουσες τότε ἀναζητήσεις τῶν κρισίμων γεγονότων τῆς χώρας…