Ἡ μείωση τοῦ πληθυσμοῦ τῶν πεγκουίνων καταγράφεται ἀπ’ τοὺς παρατηρητὲς τοῦ Νοτίου Πόλου καὶ μάλιστα σὲ ἀνησυχητικὸ βαθμό, λόγῳ τῆς τήξεως τῶν παγετώνων του ἐκ τῆς ὑπερθερμάνσεως τῶν θαλασσῶν· ἡ πανίς τῶν νοτίων θαλασσῶν ἀλλάζει καὶ περιορίζεται αἰσθητὰ ὁ πληθυσμὸς τῶν ἰχθύων κάθε κατηγορίας, ὁπότε οἱ πεγκουϊνοι δυσκολεύονται πάρα πολὺ στὴν ἀναζήτηση τροφῆς, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἐλάττωση τῆς ἀναπαραγωγῆς τους. Οἱ μεγάλοι ὅμως τῆς οἰκουμένης δὲν ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἀποκατάσταση τοῦ κλίματος κι ἐπιδίδονται στὸν ξέφρενο ἀνταγωνισμό τους καὶ τὸν ἀνταγωνισμὸ μεταξύ τους, ἐνῶ ἡ θάλασσα κατακλύζει σιγὰ σιγὰ καὶ τὶς δικές τους χαμηλὲς ἐκτάσεις. Ὅταν τὸ καταγράψουν, θὰ εἶναι ἴσως πολὺ ἀργὰ γιὰ ὁλόκληρη τὴν ἀνθρωπότητα.