Ὁριστικοποίηση πολιτικῆς κυριαρχίας Μητσοτάκη

Ἡ ὁριστικοποίηση τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς ὑπὲρ τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, μὲ τὴν ἔναρξη τοῦ προεκλογικοῦ ἀγῶνος, θεωρεῖται ἀπ’ τοὺς ἔγκυρους πολιτικοὺς κύκλους δεδομένη· οἱ τελευταῖοι μῆνες εἶναι οἱ χειρότεροι στὰ τριάμισυ χρόνια ἐξουσίας του· ὁ πληθωρισμὸς ἐκτινάχθηκε καὶ τὰ λαϊκὰ στρώματα ὑποφέρουν κυριολεκτικά, οἱ τουρκικὲς ἀπειλὲς κλιμακώνονται καὶ τὰ θέματα ὑποκλοπῶν καὶ δημοκρατικῆς λειτουργίας τῆς χώρας, μαζὶ μὲ ἐκεῖνα τῶν κοινωνικῶν δομῶν, δεσπόζουν στὴν καθημερινότητα. Τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ εἶναι ἕνα: παρ’ ὅλα αὐτὰ καὶ τὴν φυσιολογικὴ κούραση τοῦ κόσμου ἀπ’ τὴν κυβέρνηση, δὲν σημειώθηκε αἰσθητὴ ὑποχώρηση τῆς δημοτικότητός του, τὸ ἀντίθετο μάλιστα, ὡς μοναδικὸ φαινόμενο στὴν πολιτική μας ἱστορία. Ἡ ἀντίστροφη θέαση τοῦ προβλήματος δείχνει τὴν ἄλλη πλευρά του· ὁ Ναπολεοντίσκος, παρὰ τὴν ἐκστρατεία του κατὰ σκανδάλων καὶ παρακολουθήσεων, δὲν ἔχει κερδίσει σχεδὸν τίποτε, παρὰ μόνο μισὴ μὲ μία μονάδα, ἀμφισβητούμενες στὶς δημοσκοπήσεις. Ἡ εὐθύνη βαρύνει ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο τὸν ἴδιον καὶ κανέναν ἄλλον· ὁπωσδήποτε μετράει ἡ ὀδυνηρὴ ἀνάμνηση τῆς διακυβερνήσεώς του, ἀλλὰ καὶ ἡ προσφυγὴ στὴν ἴδια τακτικὴ τῆς πρὸ ὀκταετίας καταγγελίας ὅλων τῶν κυβερνητικῶν πράξεων. Τώρα ὅμως προστίθεται καὶ ἡ ἀξιολόγηση κάποιων καταγγελιῶν του, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν τραμποκομμουνιστικὴ ἐπιλογή του· θέλει νὰ καταγγείλει τὴν ἑλληνογαλλικὴ συμφωνία συμμαχίας, ὡς ἐπιλογή του ἢ ὡς δεσμευτικὴ ὑπερατλαντικὴ ἐντολή;

Ὁ πρωθυπουργὸς διαθέτει δύο σοβαρὰ πλεονεκτήματα, τὴν ἀποκατάσταση τοῦ διεθνοῦς κύρους τῆς χώρας, μὲ τὴν ὁμόθυμη συμπαράσταση τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς ἐπισήμου Ἀμερικῆς, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀραβικοῦ κόσμου, καὶ τὴν οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη, ἀπ’ τὶς μεγαλύτερες στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, μαζὶ μὲ τὴν ἔκπληξη τῆς ψηφιοποιήσεως τῆς χώρας· τὸ τελευταῖο ἀφορᾶ τὴν καθημερινότητα ὅλων μας, καθὼς πέραν τοῦ ἐμβολιασμοῦ, καλύπτει τὴν ἐξυπηρέτηση τοῦ συνόλου τῶν ἀναγκῶν μας. Ἡ ἐπιτυχία τοῦ Κυριάκου Πιερρακάκη ἀναγνωρίζεται γενικὰ κι εἶναι χαρακτηριστικό, ὅτι ὁ ΣΥΡΙΖΑ καὶ τὰ ἄλλα κόμματα, δὲν ἀναφέρονται καθόλου στὴν ψηφιοποίηση, τὴν μαζικὴ εἰσροὴ πολυεθνικῶν στὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν ἀνάδειξη χιλιάδων δικῶν μας, καθὼς τὰ παιδιά μας ἀξιοποιοῦν τὴν δημιουργικότητα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, ὅπως τὴν ἔμαθαν ὅμως ἀπ’ τὴν γιαγιά τους κι ὄχι τὴν κοινοβαρβαρικὴ τοῦ σοσιαλιστικοῦ σχολείου καὶ τοῦ Κολωνακίου, παρὰ ἐκείνης τῶν συνοικιῶν καὶ χωριῶν. Στὴν πράξη, ὁ Ναπολεοντίσκος παρουσιάζεται στὸν ἁπλὸ θεατὴ τῆς τηλεοράσεως, ὡς ταυτισμένος ἀπολύτως μὲ τὶς ἐκπομπές της καὶ τὴν ἀφελληνοποίηση τῆς χώρας μας· ἄλλωστε, εἶναι προκλητικὴ ἡ προβολὴ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ τῶν ὑποκλοπων, χωρὶς οὐδεμία διάθεση τηρήσεως κάποιου μέτρου. Ἔτσι, ἀποδέχονται τὰ ὅσα καταγγέλλουν τὰ γνωστὰ ἔντυπα κι ἀπὸ παλαιότερες ἐποχές, γιὰ παρακολουθήσεις καὶ δὲν διερωτῶνται οἱ δημοσιογραφίζοντες, τὸ ποιά εἶναι τὰ στοιχεῖα;

Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν ἀναγκῶν του πρωτίστως, ἀλλὰ παρακολουθεῖ καὶ τὰ ἐθνικὰ θέματα, μὲ κριτικὸ βλέμμα· τὸ ἔχουμε γράψει πολλὲς φορές, ἡ σύνεση κι ἡ ὡριμότης του εἶναι τὸ κύριο χαρακτηριστικό, συνοδευόμενο ἀπ’ τὴν ἐμπιστοσύνη του στὸν πρωθυπουργὸ καὶ στὴν κυβέρνηση. Μία εἶναι ἡ ἁπτὴ ἀπόδειξη, ἡ παντελὴς ἔλλειψη ἀγωνίας γιὰ θερμὸ ἐπεισόδιο μὲ τὴν Τουρκία· ὄχι, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνησυχία, ἀλλὰ ὄχι σὲ ἐκρηκτικὸ βαθμὸ καὶ μὲ τὴν ἀγορὰ τῶν ἀναγκαίων ἀγαθῶν ὡς ἀποτέλεσμά της. Τὰ ἔχουμε ζήσει αὐτὰ πρὸ ἑπταετίας, ὅταν δὲν εἶχε ἀπομείνει οὔτε λέπι στὰ πολυκαταστήματα· τὸ δεδομένο αὐτὸ δὲν ἀπασχολεῖ οὐδόλως τὸν Ναπολεοντίσκο, παρὰ συνεχίζει τὶς καταγγελίες του γιὰ ὑστέρηση στὴν ἀντιμετώπιση τῆς τουρκικῆς προκλητικότητος. Τὸ πρόβλημα εἶναι προσωπικό του μᾶλλον, δηλαδὴ ἀδυναμίας ἀξιολογήσεως τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς καὶ πεποιθήσεώς του, ὅτι, ἀφοῦ ξεγέλασε πρὸ ἑπταετίας τὸν ἑλληνικὸ λαό, γιατὶ νὰ μὴν τὸ ἐπιτύχει καὶ τώρα; ὡς ἀποδειγμένως ὀλιγόνους! Τὸ ἐρώτημα τίθεται εὐθέως πλέον, κι ἡ ἀπάντηση εἶναι μία, δὲν ἀλλάζει γνώμη μὲ τίποτε· αὐτὸ ὰποδεικνύεται, προσθέτουν, κι ἀπ’ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἐπώνυμοι κορυφαῖοι τοῦ κόμματός του ἀπέχουν σχεδὸν συστηματικὰ ἀπ’ τὴν προπαγάνδα του. Δείχνουν, ὅτι δὲν τὴν ἀσπάζονται, ἂν καὶ λέγεται, ὅτι στὴν Κουμουνδούρου οἱ ἀντιρρήσεις εἶναι πολλὲς καὶ ἔντονες, ἀλλὰ ὥς πότε;