Ἡ ἀκραία πόλωση ἐπιλέγεται, ὡς ἀπάντηση στὴν ἐπικράτηση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στὴν πολιτικὴ σκηνή, ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο, παρὰ τὶς σοβαρὲς ἀντιρρήσεις στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ΣΥΤΡΙΖΑ· ἔτσι χθές, ἐξαπέλυσε στὴν Βουλὴ δριμύτατη ἐπίθεση κατὰ τῆς ὑγειονομικῆς καταστάσεώς μας, μὲ ἀφορμὴ τὸ ὑπὸ συζήτηση νομοσχέδιο, ἀλλὰ καὶ μὲ ὑποσχέσεις ἐφαρμογῆς στὴν Ἑλλάδα τῶν τελευταίων ἐπιτευγμάτων τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης καὶ πολλοὺς διορισμούς. Ἡ τακτικὴ τῆς καταστροφολογίας στὸ ἔπακρον, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀποκοπή του ἀπ’ τὸν ἑλλληνικὸ λαὸ ἐπίσης· ἡ διαφορὰ εἶναι ἐμφανέστατη στὶς δημόσιες ἐμφανίσεις του, ὅπου ἔχει συνηθίσει, μὲ τοὺς «ἀραία ἀραία νὰ φαινόμαστε καμιὰ σαρανταρέα», τῶν παλαιῶν κομμουνιστῶν. Ἀλλά, εἶναι ἔντονη ἡ ἀνησυχία του, γιὰ τὰ ὅσα ἀποκαλύπτονται στὶς δίκες τῶν ὑπουργῶν του καὶ τῆς τραγωδίας στὸ Μάτι· ἡ παντελὴς ἀπουσία τοῦ κράτους κατατίθεται ἀπ’ τοὺς συγγενεῖς τῶν θυμάτων, ὅπως καὶ τὸ θέατρο τῶν ἐμφανίσεων τοῦ τέως πρωθυπουργοῦ…