Ἡ ἄρνηση τῶν τραπεζῶν γιὰ μείωση τῶν ἐπιβαρρύνσεων τῶν πελατῶν τους, παρὰ τὶς ἐκκλήσεις τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, ἐπιβεβαιώνει τὸ ἀκαταλόγιστο τῶν δραστηριοτήτων τους· δὲν ὑπάρχει ἔννοια ἐλαφρύνσεως κάπως τῶν εἰσπράξεών τους ἀπ’ τοὺς πελάτες. Οἱ ἴδιες εἶχαν ἐξωθήσει τὸν κόσμο στὴν σύναψη δανείων, ἀλλὰ μόλις ξέσπασε ἡ κρίση, ξέχασαν τὶς δικές τους εὐθύνες κι ἀπαιτοῦσαν τὴν ἐκπλήρωση τῶν ὑποχρεώσεων τῶν πελατῶν, ἐνῶ τὸ δημόσιο, δηλαδὴ οἱ φορολογούμενοι πλήρωσαν τρεῖς φορὲς τὴν ἀνακεφαλαιοποόιησή τους, γιὰ νὰ μὴν χρεωκοπήσουν· στὸ τέλος θὰ ὑποχωρήσουν, ἀλλὰ πίσω τους βρίσκονται τὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο καὶ τὰ παρακλάδια του στὴν γραφειοκρατία τους καὶ περισσότερο στὶς ἀπρόσιτες τεχνικὲς καὶ πιστωτικὲς ὑπηρεσίες τους.