Οἱ ἐπισημάνσεις τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ στὰ ἐθνικὰ θέματα μελετήθηκαν περισσότερο στοὺς διπλωματικοὺς κύκλους, συμπληρωματικὰ μὲ τὴν κριτική του γιὰ τὴν ἀνυπαρξία τῆς Εὐρώπης στὴν διεθνῆ σκηνή· γιὰ τὰ ἑλληνοτουρκικὰ τόνισε, ὅτι «κάποιοι μᾶς ἐξωθοῦν σὲ δεύτερες Πρέσπες», μὲ τὴν Τουρκία νὰ ἀποσπᾶ τὸν ἔλεγχο τῆς ΑΟΖ καὶ νὰ ἀφήνει σὲ ἐμᾶς, ὅ,τι περισσέψει, ἀλλὰ ἔπλεξε τὸ ἐγκώμιο τῆς κυβερνήσεως καὶ τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, γιὰ τὴν ἑλληνογαλλικὴ συμμαχία, τὶς ἀγορὲς Ραφὰλ καὶ Μπελλαρά, ἀλλὰ καὶ τὴν συμφωνία μὲ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες γιὰ Σούδα, Ἀλεξανδρούπολη, Λάρισα. Εἶχαν τοὺς ἀποδέκτες τους στὴν Εὐρώπη καὶ στὴν Ἀμερικὴ οἱ ἐπισημάνσεις· αὐτὰ εἶναι ἡ ἀποστολὴ τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ αὐτὴ ἀγρὸν ἀγοράζει…