Ἡ ἐκτόξευση νέων ἀπειλῶν ἡγετῶν τῆς Τουρκίας, συνηθισμένων ἄλλωστε τὰ τελευταῖα χρόνια, γιὰ εἰσβολὴ στὴν Ἑλλάδα καὶ στὰ νησιά μας τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου θεωρεῖται οὐσιαστικὴ κλιμάκωσή τους· οἱ προειδοποιήσεις Ἀμερικανῶν καὶ Εὐρωπαίων, γιὰ ἀποφυγὴ θερμοῦ ἐπεισοδίου στὴν νοτιοανατολικὴ πτέρυγα τοῦ ΝΑΤΟ, ἀγνοοῦνταθι. Ἡ Ἄγκυρα τουλάχιστον φραστικῶς δείχνει, ὅτι ἀγνοεῖ τὶς προειδοποιήσεις κι ὅτι ἐμφανίζεται πρόθυμη γιὰ στρατιωτικὲς ἐπιχειρήσεις· μᾶλλον ἡ προπαγάνδα ἀπευθύνεται στὸ ἐσωτερικό της, λόγῳ καὶ τῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν της. Ἕνα, ὅμως δὲν ἀγνοεῖ, ὅτι στὰ δυτικὰ σύνορά της δὲν διαθέτει ὑπεροπλία, κι αὐτὸ εἶναι γεγονὸς τὸ ὁποῖο καὶ ἐπιχειρεῖ νὰ καλύψει· ἄλλωστε, ἔχει έπιχειρήσει τὴν συμμετοχή της στὶς ἑλληνικὲς βιομηχανίες παραγωγῆς ντρὸνς καὶ ἀμυντικῶν ψηφιακῶν συστημάτων, ὑπογείως καὶ μὲ δελεαστικὲς μάλιστα προτάσεις στοὺς ἐπιχειρηματίες τους.