Ἡ παραίτηση τῆς Σοσιαλδημοκράτου ὑπουργοῦ Ἀμύνης, μετὰ τὶς πολλὲς ἀτυχεῖς δηλώσεις της, ἐπιδεινώνει τὰ προβλήματα στὴν τρικομματικὴ γερμανικὴ κυβέρνηση· ἡ ἀντικατάστασή της ἔγινε μὲ τὴν σύμφωνη γνώμη τῶν ἄλλων δύο ἑταίρων, Πρασίνων καὶ Φιλελευθέρων, μὲ τὸν Μπόρις Πιστόριους, ἀλλὰ ἰσχύουσες τὶς διαφωνίες στὸν οὐκρανικὸ πόλεμο καὶ στὴν εὐρωπαϊκὴ πολιτική. Ὁ Ὄλαφ Σὸλτζ εἶναι σαβαρὰ προβληματισμένος, καθὼς αἰσθάνεται, ὅτι ἔχει δεμένα τὰ χέρια του στὴν προώθηση τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιήσεως, ἐνῶ ὑφίσταται τὶς σκληρὲς πιέσεις τῆς βαρειᾶς βιομηχανίας τῆς χώρας, γιὰ τὴν διεύρυνση τῶν σχέσεων μὲ τοὺς Ἀναδυόμενους, καὶ τὴν Κίνα πρωτίστως, πάντα στὰ πλαίσια τοῦ αὐτονόμου διεθνοῦς ρόλου τῆς Εὐρώπης· πολλοὶ στὸ Βερολίνο πιστεύουν, ὅτι τὸ κυβερνητικὸ σχῆμα δὲν ἔχει περιθώρια μακροημερεύσεως, ὅταν ἡ ὕφεση βρίσκεται ἐπὶ θύραις κι ὁ πληθωρισμὸς πλησιάζει στὸ 10%. Ἡ ἀνάγκη ἀμέσων καὶ τολμηρῶν μέτρων ἀναγνωρίζεται στοὺς πολιτικοὺς κύκλους, ἡ διέξοδος ἀναζητεῖται πλέον…