Ἡ ἀναθέρμανση τῶν ἀμερικανοτουρκικῶν σχέσεων ἀποδεικνύεται ἀρκετὰ δύσκολη, ὅπως ἔδειξε ἡ χθεσινὴ συνάντηση τοῦ Μεβλοὺτ Τσαβούσογλου μὲ τὸν Ἄντονυ Μπλίνκεν στὴν Οὐάσιγκτον· ἀντικείμενό της, ἡ ἔγκριση τῆς ἐντάξεως Σουηδίας καὶ Φιλανδίας στὸ ΝΑΤΟ ἀπ’ τὴν Ἄγκυρα, ἡ πώληση τῶν Φ16 ἀπ’ τὴν Ἀμερική κι ἡ Συρία. Ὅλα ἀποκλείονται τουλάχιστον βραχυχρονίως· στὸ πρῶτο θεωρεῖται ἀδύνατη ἡ κύρωση τῆς συμφωνίας σὲ προεκλογικὴ περίοδο, ὁπότε ἀναβάλλεται γιὰ τὸ Καλοκαῖρι, μὲ ἄγνωστη τὴν κυβέρνηση καὶ τὴν πορεία τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου· στὸ δεύτερο, οἱ διαφωνίες ἀμερικανικῆς κυβερνήσεως καὶ Κογκρέσσου εἶναι τεράστιες καὶ τὸ κύρος τοῦ προέδρου πολὺ χαμηλό, ὥστε νὰ ἐπιβληθεῖ στὰ νομοθετικὰ σώματα. Ἑπομένως ἀναβάλλεται δι’ εὐθετώτερον χρόνον καὶ ἄλλες πολιτικὲς συνθῆκες στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες καὶ στὸν εὐρύτερο διεθνῆ παράγοντα.