Ὁ κύριος ἄξων τῆς ὀξυτάτης πολιτικῆς ἀντιπαραθέσεως, μὲ τὴν ἔναρξη τοῦ προεκλογικοῦ ἀγῶνος, εἶναι ὁ σκληρὸς ἀγὼν ἐπιβιώσεως τοῦ κρατικοδιαίτου κεφαλαίου καὶ ὁ ὠμὸς τρόπος ὑπονομεύσεως τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καὶ στηρίξεως τοῦ Ναπολέοντίσκου· ἔχει πετύχει τὸν πλήρη σχεδὸν ἔλεγχο τῆς διαπλοκῆς, καθὼς εἶναι δεδομένη ἡ ἀνεπιφύλακτη ταύτισή του μὲ τὸ βαθὺ ἀμερικανικὸ κράτος, ἀπ’ τὴν καθιέρωσή του ὡς κυρίας οἰκονομικῆς δυνάμεως στὴν χώρα, ἀπ’ τὸν πρῶτο σοσιαλισμό, μὲ τὴν μεθοδευμένη ἄρδην ἀποβιομηχανοποίησή μας. Ἔτσι, καθιερώθηκη ἡ ἀριστερὰ ὡς προβαλλόμενη ἰδεολογία καὶ πολιτιστικὴ θεωρία, μὲ τὴν ἰσοπεδωτικὴ καταδίκη τῆς δεξιᾶς, κάθε τι τοῦ ἑλληνικοῦ, ὡς ἐθνικιστικοῦ, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπιβολὴ τῆς κοινοβαρβαρικῆς γλώσσης, γνωστὰ αὐτὰ στὶς «ἀναλύσεις» «Τοῦ Ἐμμελοῦς»· προέκτασή τους εἶναι, ἡ ἐκδίωξη τῶν Ἰαπώνων ποὺ ζητοῦσαν ἑλληνικὸ λογισμικὸ ἀπ’ τὸν ἐθνικὸ προμηθευτὴ τῆς Παλλήνης κι ἡ συστηματικὴ ὑπονόμευση τῆς ψηφιοποιήσεως τῆς χώρας ἀπ’ τὸν δεύτερο καὶ τρίτο σοσιαλισμο καὶ τὸν τραμποκομμουνισμό. Ἀλλὰ τὰ σχέδιά τους ἀπέτυχαν κι ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, μὲ τὸν Κυριάκο Πιερρακάκη, ἐπέτυχαν τὴν ἀνάδειξη τῆς Ἑλλάδος στὶς πρῶτες θέσεις τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας, ἀπ’ τὶς τελευταῖες ποὺ τὴν παρέλαβαν· ταυτοχρόνως ἔγινε ἄλλος ἄνθρωπος κι ὁ Ἕλληνας, καθὼς ἐκπληρώνει ὅλες τὶς ὑποχρεώσεις του πρὸς τὸ δημόσιο καὶ τὶς ἄλλες ὑπηρεσίες ἀπ’ τὸ σπίτι…

Τὶς ἀλλαγὲς δὲν τὶς ἀντιλαμβάνεται ὁ ΣΥΡΙΖΑ, ὡς πιστὸς ἀριστερῆς ὁλοκληρωτικῆς ἰδεολογίας, οὔτε καὶ τὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο, ὡς προσηλωμένο στὴν καταλήστευση τοῦ κράτους καὶ στὴν ἀδυναμία του φύσει παραχωρήσεως πρωτοβουλίας στὰ στελέχη του· ὁ ψηφιακὸς ἄνθρωπος εἶναι πρὸς τὸν βιομηχανικὸ σὲ σχέσεις ἀσυμβάτων εὐθειῶν στὸν χῶρο, δὲν τέμνονται οὔτε ἅπτονται. Ὁ βιομηχανικὸς ἑστίαζε τὴν προσοχή του στὴν ἐξειδίξευση τῆς ἐργασίας, δηλαδὴ στὴν τελειότητα τῆς χειρός του, τὸ ἔχουμε γράψει πολλὲς φορές· ὁ ψηφιακὸς ἑστιάζει τὴν προσοχή του στὴν δημιουργικότητα τῆς σκέψεώς του, στὸ μυαλό του, στὴν διάνοιά του, ὡς σαφέστερη ἑλληνικὴ ὁρολογία. Ἀλλά, αὐτὴ ἐπιβάλλει τὴν αὐτόνομη δράση ὅλων, ἐργαζομένων καὶ ἰδιοκτητῶν, δηλαδὴ τὴν αὐτονόμηση τοῦ ἀτόμου στὸ χῶρο τῆς ἐργασίας του, ὁπότε ἀποδίδει τὰ μέγιστα· ὑπάρχει ὅμως καὶ μία ἄλλη προϋπόθεση, ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐκφράζεται διὰ τοῦ λόγου, τῆς γλώσσης του, ὁπότε καὶ διαμορφώνει τὴν ἱκανότητα συνθέσεως τοῦ λόγου του. Ὑπάρχουν γλῶσσες μὲ εὐρύτερες δυνατότητες δημιουργικότητος κι ἄλλες μὲ ὀλιγώτερες, δὲν εἶναι τῆς στιγμῆς τὸ θέμα. Ἐνδιαφέρει ἕνα, ἡ κρατικοδιαίτη βιομηχανία μας στηρίζεται στὴν ἀπολύτως δεσμευτικὴ δομή της, σὲ συνεργασία μὲ τὶς συντεχνιακὲς ἐξαρτήσεις τῶν ἐργαζομένων· ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ ἄλλη πτυχὴ τῶν διασυνδέσεων κρατικοδιαίτου κεφαλαίου καὶ ἀριστερᾶς, ἐνῶ ἡ ἔνταξη στὰ εὐρωπαϊκὰ προγράμματα ἀπαιτεῖ ζωντανὴ δημιουργικὴ σκέψη.

Ὁ ἄλλος Ἕλληνας τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας δὲν τὰ ἀνέχεται αὐτὰ καὶ ἐκφράζει τὴν αὐτονομία του στὴν προώθηση τῆς δημιουργικῆς του σκέψεως, προεκτάσεως τοῦ λόγου τῆς γιαγιᾶς, γιατὶ στὴν ἐκπαίδευση ἔχει «ἀντικατασταθεῖ» ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα ἀπ’ τὴν κοινοβαβραρική· ἡ μαζικὴ εἰσροὴ ψηφιακῶν ἑταιρειῶν γίνεται, ἐπειδὴ ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν ἀξιοποίηση τῆς δημιουργικῆς σκέψεως τῶν Ἑλληνοπαίδων. Μέσα σὲ τρία χρόνια ἔχουμε γίνει μεγάλο διεθνὲς κέντρο ψηφιακῶν ἐρευνῶν, μὲ τὰ κορυφαῖα τοῦ κλάδου νὰ σπεύδουν γιὰ ἐγκατάστασή τους, ὄχι μόνο στὴν Ἀθήνα καὶ στὴν Θεσσαλονίκη, ἀλλὰ καὶ σὲ ὅλες σχεδὸν τὶς μεγάλες πόλεις· τὰ Ἑλληνόπουλα κι ἀπ’ τὰ πιὸ ἀπόμακρα χωριὰ βρίσκουν δουλειὰ σὲ μεγάλες ἀμερικανικὲς ἢ ἄλλες ἑταιρεῖες καὶ προσφέρουν κανονικὰ τὶς ὑπηρεσίες τους, δουλεύοντας ταυτοχρόνως στὰ χωράφια ἢ στὰ πρόβατα τοῦ πατέρα τους. Στὴν οἰκονομία εἶναι ἐμφανέστατο αὐτό, καθὼς ἡ ἀνάπτυξη 6% πέρυσι ὀφείλεται στὸ μεγαλύτερο βαθμὸ στοὺς ψηφιακοὺς τομεῖς της, ἂν καὶ δὲν ὑπάρχει πλέον κλάδος σήμερα χωρὶς μεγαλύτερο ἢ μικρότερο βαθμὸ χρήσεως τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας. Οἱ νεαροὶ τὸ γνωρίζουν αὐτὸ καὶ τρέχουν ὅλοι τους, κι ὅσοι δὲν τὰ ἔμαθαν στὸ σχολεῖο, νὰ εἰδικευθοῦν σὲ κάποιο κλάδο της· ἡ ἔλλειψη ἄλλωστε εἰδικῶν της εἶναι μεγάλη. Ἡ ἀντιπολίτευση εἶναι καταδικασμένη, ἐπειδὴ δὲν ἔχει ἐπικοινωνία μὲ τὰ παιδιὰ αὐτά, τὰ διώχνει ἡ διαφήμισή της.