Ἡ ἐπέκταση τῆς διαφθορᾶς στὸ Εὐρωκοινοβούλιο θεωρεῖται δεδομένη, κατὰ τὰ δημοσιεύματα τοῦ εὐρωπαϊκοῦ τύπου, μὲ πρώτη τὴν Ἱσπανία καὶ τὴν προεδρία τῶν Σοσιαλιστῶν-Δημοκρατῶν· φαίνεται, ὅτι ἡ διάβρωση εἶναι πολὺ βαθειὰ καὶ τὰ θύματα κυνηγοὶ πλούτου κι ἀφελεῖς νεάνιδες. Οἱ δικαστικὲς ἔρευνες, λέγεται, δὲν ἔχουν φθάσει ἀκόμη στὶς ρίζες τοῦ κακοῦ, καθὼς ἐξαπλώνονται οἱ προνομιακὲς σχέσεις σὲ πολλὲς χῶρες τῶν Ἀναδυομένων, ἀλλὰ καὶ τῶν Δυτικῶν, ὅπως μὲ τὴν ἀποστολὴ τοῦ Στὴβ Μπάνον ἐπὶ προεδρίας Τράμπ· ἡ διερεύνηση τοῦ προβλήματος ἀπ’ τοὺς ἀνακριτὲς εἶναι αὐστηρὴ κι προσεκτική, διότι εἶναι πολλὲς οἱ παγίδες στὶς πολυπλόκαμες διασυνδέσεις τῶν κρατικῶν λειτουργῶν καὶ τῶν βουλευτῶν μὲ τὸ μεγάλο κεφάλαιο. Ἔτσι, εἶναι ἀπαραίτητη ἡ μελετημένη παρουσίαση τοῦ θέματος, μέχρι τὴν τελικὴ κρίση του· στοὺς Ἕλληνες εὐρωβουλευτὲς σημειώθηκε ἕνα θύμα, κι εὐχόμαστε νὰ μὴν εἶναι ἄλλα, γιὰ τὴν προστασία τοῦ κύρους τῆς Ἑλλάδος στὴν διεθνῆ σκηνή.