Ἡ τριήμερη συζήτηση στὴν Βουλὴ τῆς προτάσεως δυσπιστίας τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κατὰ τῆς κυβερνήσεως ἀπέδειξε τὸ ναυάγιο τῆς ἐπιβολῆς ὁλοκληρωτικῆς νοοτροπίας στὴν Ἑλλάδα· χωρὶς αἰδὼ προσπάθησε ὁ Ναπολεοντίσκος νὰ καθιερώσει ὡς βασικὸ κριτήριο τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς, τὴν ἀρχὴ τῶν ὁλοκληρωτικῶν καθεστώτων, ὅτι ὁ κατηγορούμενος ὑποχρεοῦται ἀποδεῖξαι τὴν ἀθωότητά του κι ὄχι ὁ κατηγορῶν νὰ παρουσιάσει ἐπαρκῆ καὶ πειστικὰ στοιχεῖα, τοῦ ποῦ, πῶς, πότε καὶ μὲ ποιὲς μεθοδεύσεις διεπράχθη ἡ παρανομία· ἀπέδειξε ὅτι εἶναι φύσει φασιστικῆς ἰδεολογίας, ὅπως τὸ εἶχε δείξει καὶ στὴν τετραετῆ διακυβέρνησή του, ἐνῶ μὲ τὶς παρεμβάσεις τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στὴν Ἐπιτροπὴ Θεσμῶν καὶ Διαφάνειας τῆς Βουλῆς ἐπιβεβαίωσε τὴν πλήρη περιφρόνησή του στὶς διαδικασίες τῶν τύπων τῆς δημοκρατίας, μὲ ἀποκορύφωση τὸ φρικτὸ δημοψήφισμα τῶν πέντε ἡμερῶν καὶ μὲ τὸν ὑποχείριό του τότε ρυθμιστὴ τοῦ πολιτεύματος συγκατανευτικό, ἀλλὰ θυμᾶται τώρα τὴν προστασία τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν, πάντα ὑπὲρ τοῦ προστάτου του στὸ θέμα τῶν παρακολουθήσεων, ἀγνοώντας τὸ τί ἐπιτάσσει τὸ Σύνταγμα καὶ προβλέπουν οἱ οἰκεῖοι νόμοι. Ἀπέδειξαν, ὅτι ἀκολουθοῦν κατὰ γράμμα τὸ πρῶτο σχεδὸν ἀνέκδοτο τῆς δικτατορίας· ἡ στρατιωτικὴ κυβέρνηση εἶχε ἐκδώσει διάταγμα, ὅτι μέχρι τὰ ξημερώματα νὰ ἐγκαταλείψουν ὅλοι οἱ ἐλέφαντες τὴν χώρα κι αὐτοὶ ἔτρεχαν νὰ προλάβουν στὰ σύνορα. Ἀλλὰ μεταξύ τους ἔτρεχε κι ἕνας ποντικός, ὁπότε τὸν ρωτάει, ὁ ἐλέφαντας, «Γιατὶ τρέχεις βρέ;» «Δὲν ξέρεις τὸ διάταγμα;» ἀπαντάει αὐτός, «Μά, εἶναι γιὰ τοὺς ἐλέφαντες!» «Ναί, ἂν σὲ πιάσουν, ἄντε νὰ ἀποδείξεις, ὅτι δὲν εἶσαι ἐλέφαντας!»

Ἡ στάση του εἶναι συνεπής, πρὸς τὴν ἱστορία του, ὅπως τὸ 2015 πρόβαλε τὶς διακηρύξεις καταργήσεως τῶν μνημονίων, μὲ «ἕνα νόμο κι ἕνα ἄρθρο», κι ἄλλα ἠχηρὰ παρόμοια, μὲ κατάληξη τὸ τρίτο μνημόνιο τῶν ἑκατὸ δις εὐρὼ καὶ ἐπιβαρρύνσεως τῆς χώρας μὲ διακόσια· ἀποδεικνύει, ὅτι πρότυπό του εἶναι οἱ ὁλοκληρωτικοὶ ἡγέτες καὶ οὐδεὶς ἄλλος, ἀλλὰ καὶ μέλημά του, τὴν ἀποφυγὴ ἀποδείξεως προσωπικῶν του ἀναμίξεων σὲ πολλὲς παρανομίες. Ἔτσι, ἀρνήθηκε νὰ ἀπαντήσει, στὴν ἐρώτηση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, ἀπὸ ποῦ γνώριζε αὐτὸς τὶς παρακολουθήσεις κι ὁ πρωθυπουργὸς ὄχι, κι ποιὲς εἶναι οἱ σχέσεις του μὲ τὰ ρυπαρὰ κυκλώματα καὶ τὶς τρεῖς ἱστοσελίδες· ἀλλὰ τὸν ἀνησυχεῖ καὶ ἡ σύλληψη τοῦ προστατευομένου μάρτυρος γιὰ ἀπάτες, «Ποιός τὸν ἐπέλεξε; ὁ ὑπουργός του;» ὅταν ἐβρενθύετο πρὸ τοῦ Μαξίμου, γιὰ τὴν διαφθορὰ τῶν δέκα πολιτικῶν· δὲν γνώριζαν τίποτε, οὔτε ὁ ὑπουργός, οὔτε ὁ ἴδιος. Πάντως στοὺς πολιτικοὺς κύκλους εἶναι διάχυτη ἡ πληροφορία, ὅτι ὁ Ρασποῦτιν, δὲν θὰ παίξει τὸν ρόλο τῆς Ἰφιγένειας, ὅταν ἀποκαλυφθοῦν ὅλα τὰ παρασκήνια τῆς ὑποθέσεως Νοβάρτις. Ἤγκικεν ἡ ὥρα!

Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀπορίπτει τὴν πόλωση, ὅπως τὸ ἀποδεικνύουν ἀκόμη κι οἱ δημοσκοπήσεις, καὶ τὴν ἄκρατη προπαγάνδα, ὅτι γιὰ τὴν ἀκρίβεια εὐθύνεται ἡ κυβέρνηση ποὺ ἀνέχεται τὴν αἰσχροκέρδεια· τὸ ἀντίθετο, βλέπει τὴν προστασία τῶν κατωτέρων στρωμάτων ἀπ’ τὴν πολιτεία καὶ ζεῖ τὴν οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη τῆς Ἑλλάδος, ὅταν εἶναι μέγα πρόβλημα ἡ ἔλλειψη ἐργατικῶν χειρῶν, μετὰ τὴν ἀπότομη πτώση τῆς ἀνεργίας, ἀλλὰ καὶ γνωρίζει, ὅτι κι ὁ ἡλικωμένος στὴν δύση τοῦ βίου του ἀπολαμβάνει τὴν εὐχαρίστηση τῆς ἀπαλλαγῆς του ἀπ’ τὶς οὐρές, μὲ τὶς ἠλεκτρονικὲς συναλλαγές του, ἐνῶ ἔρχονται σπίτι του τὰ φάρμακά του. Ταυτοχρόνως χαίρεται τὰ ἐγγόνια του νὰ παίζουν στὰ δάκτυλα τὰ ψηφιακὰ καὶ νὰ τοῦ καλύπτουν ὅλες του τὶς ἀνάγκες ἀπ’ τὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο· εἶναι πλέον ἕνας ἄλλος ἄνθρωπος καὶ θυμᾶται τὴν ταλαιπωρία του, γιὰ τὴν προσοχὴ καὶ περιποίηση τῶν γονέων του καὶ παππούδων του. Αὐτὸς ὁ ἀνθρωπος μιλάει ἄλλη γλῶσσα κι ὄχι τὴν κοινοβαρβαρικὴ δουλικῆς νοοτροπίας τῆς ἀριστερᾶς κυρίως, μὲ προεκτάσεις της καὶ στὶς ἄλλες παρατάξεις· τὰ παιδιὰ ἀναζητοῦν τὴν ἁρμονία τῆς ἑλληνικῆς καὶ διδάσκονται ἀπ’ τὶς γιαγιάδες, καθὼς αὐτὲς θεωροῦνται ἀπ’ τὸν Πλάτωνα ἀκόμη οἱ γνήσιοι ἐκφραστὲς τῆς ἑλληνικῆς, τοῦ ἑλληνίζειν. Ὁ ἀριστερὸς ἔχει ταυτισθεῖ μὲ τὴν κοινοβαρβαρικὴ καὶ ἀδυνατεῖ νὰ συνεννοηθεῖ ἀκόμη καὶ μὲ τὰ ἐγγόνια του.