Ἡ ἐμμονὴ στὴν τακτικὴ πολώσεως τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς, ἐκ μέρους τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, δὲν ἔχει ἁπτὰ ἀποτελέσματα, ἀλλὰ μᾶλλον τὸ ἀντίθετο· ἡ ἀκραία συνθηματολογία τῆς παραβιάσεως τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν ναυάγησε στὴν Βουλή, ἐνῶ οἱ καταγγελίες τοῦ γνωστοῦ ἐκδότου του πέφτουν στὸ κενὸ κι ἀναμένεται ἡ κλήση σὲ ἀπολογία ἀπ’ τοὺς δικαστές, γιὰ τὴν ὑπόθεση τῶν παρακολουθήσεων. Στοὺς πολιτικοὺς κύκλους θεωρεῖται δεδομένο, ὅτι οἱ νέες κατηγορίες γιὰ παρανομίες ὑπουργῶν ἀποβλέπουν στὴν προκατάληψη τῆς κοινῆς γνώμης γιὰ τὶς πρωτοβουλίες τῶν ἀνακριτῶν· ἡ ὑπόθεση ἔχει προχωρήσει ἀρκετὰ καὶ οἱ σκευωροί της γνωρίζουν ἀπὸ ἀκριτομύθιες, ὅτι ἀρχίζουν τὰ ὄργανα, γιὰ τοὺς ἴδιους καὶ τοὺς συνοδοιπόρους τους ἀνεξαρτήτων ἀρχῶν. Ἡ ὑπόθεση τοῦ προστευομένου μάρτυρος εἶναι ἡ χειρότερη, ἐπειδὴ ἀκολουθεῖ ἀναψηλάφηση τῆς ἀρχικῆς Νοβάρτις, μὲ τοὺς δικαστὲς τῆς σκευωρίας ὑπευθύνους πλέον καὶ γιὰ τὴν πολιτικὴ πλεκτάνη, ποὺ ἴσως φθάσει μέχρι στὸν Ναπολεοντίσκο προσωπικά.