Ὁ Ναπολεοντίσκος ἔδειξε στὸ Ζάππειο, ὅτι ἔχει διαβάσει ἐλάχιστα τὴν πρόσφατη ἑλληνικὴ ἱστορία, γιατὶ τὴν προηγούμενη καθόλου καὶ τὴν ἀρχαία, οὔτε ἀκουστὰ τὴν ἔχει· ἡ κήρυξη ἀνενδότου ἀγῶνος γίνεται μὲ κάποιες προϋποθέσεις· πρῶτον, ἔχει ὁλικὴ πολιτικὴ κάλυψη κι ὄχι ὀλίγη, δὲν εἶναι πρωινὸς καφές, δεύτερον, προϋποθέτει τὴν ὕπαρξη διαθέσεως τῆς κοινῆς γνώμης γιὰ στήριξή της κι ὄχι κάποιων ὀργάνων τῆς διαπλοκῆς καὶ τρίτον, οὐσιαστικὴ προσυμφωνία μὲ τὰ ἄλλα ἀντιπολιτευόμενα κόμματα, κι ὄχι τὴν ἀποκήρυξή του. Τὴν ἐπιχείρησε ὁ Γεώργιος Παπανδρέου τὸ 1962, ἀλλὰ εἶχε τὴν στήριξη τῆς ΕΔΑ καὶ τὸ μεγάλο κίνημα τῆς νεολαίας, φοιτητικῆς πρωτίστως καὶ ἄλλης· στὸν ΣΥΡΙΖΑ μόλις διακρίνεται αὐταρχικὴ ἐμφάνιση στὰ Πανεπιστήμια!