Ὁ ἐτήσιος λόγος στὸ Κογκρέσσο τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου ἦταν ἑνωτικός, ἀλλὰ χωρὶς ἀποδοχὴ ἀπ’ τοὺς Ρεπουμπλικανοὺς καὶ τὴν διεθνῆ κοινότητα, μὲ τὴν ἐξαίρεση τῆς Οὐκρανίας, καθὼς τὴν διαβεβαίωσε, ὅτι εἶναι στὸ πλευρό της· ὁ Τζὸ Μπάιντεν χαρακτήρισε ἐπιτυχῆ τὴν πρώτη διετία του καὶ ζήτησε τὴν συνεργασία ὅλων γιὰ τὴν ἑπόμενη. Στὰ διεθνῆ, ζήτησε διάλογο μὲ τὸ Πεκῖνο, ἀλλὰ καὶ τὸ προειδοποίησε, ὅτι θὰ εἶναι ἀνυποχώρητος στὴν προάσπιση τῶν ἀμερικανικῶν συμφερόντων καὶ στὴν ἀκεραιότητα τῆς Ταϊβάν· στὰ οἰκονομικά, ὑποστήριξε τὸν προστατευτικὸ νόμο ἐνισχύσεως τῆς πράσινης βιομηχανίας, ἀλλὰ δὲν ἔκανε ἀναφορὰ στὸ διογκούμενο ἐμπορικὸ ἔλλειμμα τῆς χώρας μὲ τὴν Κίνα, μὲ τὶς ἀμερικανικὲς ἐξαγωγὲς σχεδὸν στὸ ἕνα τέταρτο τῶν εἰσαγωγῶν, παρὰ τοὺς προστατευτικοὺς δασμούς. Ταυτοχρόμνως ζήτησε τὴν συνεργασία ὅλων, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς ἐγκληματικότητος καὶ τῆς φυλετικῆς βίας, ἀποφεύγοντας ἔστω καὶ νύξη τοῦ κυρίου προβλήματος, τῆς καταργήσεως τῆς ὁπλφορίας.