Ἡ τροπολογία, γιὰ τὸν ἀποκλεισμὸ τῶν καταδικασθέντων ἀκροδεξιῶν, γιὰ κακουργήματα ὑπονομεύσεως τῆς δημοκρατίας, ἀπετέλεσε τὴν εὐκαιρία γιὰ τὴν ἀνάδειξη τῶν ὑπογείων διασυνδέσεων τῶν κομμάτων μαζί τους· ἡ ἐπιλογὴ ἦταν σαφέστατη καὶ δὲν χωροῦσε οἱαδήποτε ἐπιφύλαξη. Νέα Δημοκρατία καὶ ΠΑΣΟΚ ψήφισαν τὴν τροπολογία, ἀλλὰ ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἐπέλεξε τὸ παρόν, μὲ γελοῖες δικαιολογίες, ἐνῶ στὴν πράξη ἐπιθυμοῦσε ἐπιδεῖξαι τὴν ἀνοχή του ἀπέναντι στὴν ἀκροδεξιά, ὅπως ἔκανε κι ὡς κυβέρνηση, μὲ συστηματικὲς καθυστερήσεις στὴν διεξαγωγὴ τῆς δίκης καὶ σκοπὸ τὴν παραγραφὴ τῶν ἀδικημάτων· ἡ βεβαιότης τοῦ Ναπολεοντίσκου, ὅτι χάνει τὶς ἐκλογές, τὸν ὠθεῖ στὴν ἀνάσυρση τῶν ὑπογείων διασυνδέσεών του πρὸς κάθε κατεύθυνση, ὡς ἀντίβαρο, στὶς ἐπιλογὲς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ…