Ἡ συνερχόμενη αὔριο διάσκεψη τοῦ Μονάχου, θεωρεῖται ὡς ἡ κρισιμώτερη στὴν ἱστορία της, καθὼς θὰ ἐξετασθοῦν στὰ παρασκήνια οἱ κινεζικὲς προτάσεις, γιὰ τὴν εἰρήνευση στὴν Οὐκρανία· διπλωματικὲς πληροφορίες ἀναφέρουν, ὅτι οἱ προκαταρκτικὲς ἐπαφὲς δείχνουν ἀποδοχὴ τῆς συζητήσεώς τους ἀπ’ τοὺς Εὐρωπαίους, καθὼς ἔχουν τὴν ὑποστήριξη καὶ τῶν Ἀναδυομένων, ἀλλὰ οὐσιαστικὲς ἐπιφυλάξεις, ἂν ὄχι καὶ ἄρνηση, ἀπὸ ἀμερικανικῆς πλευρᾶς. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι, πέραν τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς, οἱ ἐκτιμήσεις ὅλων εἶναι, ὅτι ὁ οὐκρανικὸς στρατὸς εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντέξει ρωσικὴ ἐπίθεση, ἐνῶ ὁ νέος ἐξοπλισμός του συναντᾶ μεγάλα ἐμπόδια, στὴν ἑτοιμασία τῶν θωρακισμένων ἀπ’ τοὺς Δυτικοὺς καὶ στὴν ἐπάρκεια τῶν Οὐκρανῶν, γιὰ τὴν χρήση τους καὶ συντήρησή τους. Ἀπ’ τὴν ἄλλη, ἡ ὁμολογία τῆς Οὐάσιγκτον, ὅτι ἔκανε λάθος στὰ κινεζικὰ μπαλόνια, ποὺ τὰ χαρακτήρισε κατασκοπευτικά, περιορίζουν ἀρκετὰ τὴν πολιτική της ἀπήχηση, καθὼς δὲν εἶναι τὸ μοναδικό της ὀλίσθημα…