Οἱ Ἀποκριὲς ἑορτάσθησαν σὲ ὁλόκληρη τὴν χώρα μὲ πάνδημη συμμετοχή, ἀπ’ τὰ μικρὰ χωριὰ καὶ τοὺς λίγους κατοίκους τους, μέχρι τὶς μεγάλες πόλεις, πέραν ἐκείνων, μὲ παράδοση στὰ Καρναβάλια, Πάτρα, Ξάνθη· ὁ κόσμος ξέδωσε, προβάλλοντας τὶς τοπικὲς παραδόσεις του, μὲ ἕνα κοινὸ χαρακτηριστικό, τὴν ἀπόδοση τιμῶν στὸν Βάκχο, τὶς ὁποῖες τελικὰ ἀποδέχθηκε, ἑκοῦσα ἄκουσα, κι ἡ Ὀρθόδοξος ἐκκλησία. Οἱ διακωμωδήσεις εὐθφραίνουν τὴν καρδιά μας, μὲ τὰ γέλια τῆς ὁμηγύρεως. Σήμαναν ὅμως καὶ τὴν ἀπαλλαγή μας ἀπ’ τὰ μνημόνια καὶ τὴν φραγκόδουλη ἀριστερὴ νοοτροπία καὶ τὴν ἀναζήτηση ζωοποιοῦ πνοὴς στὸ δημοτικὸ τραγοῦδι καὶ στὴν σάτιρα τῆς καθημερινότητός μας. Ἕνα ἔδειξαν, ὅτι ὁ Ἀριστοφάνης παραμένει ὁλοζώντανος στὴν κοινωνία μας καὶ μᾶς ὁδηγεῖ στὸν ἑλληνικὸ τρόπο ζωῆς…