Τὰ ἄλλα κόμματα, μὲ τὴν ἐξαίρεση τοῦ ΠΑΣΟΚ, τὸ ὁποῖο εὐθέως καταδίκασε τὸν πολακισμὸ καὶ ζήτησε τὴν ἀποπομπή του ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ, ἦταν διστακτικὰ καὶ ταλαντευόμενα, ἀναλογιζόμενα τὴν ἀμφίβολη ἐπιβίωσή τους· τὸ ΚΚΕ θυμήθηκε τὸ κεφάλαιο, καὶ τὰ ὑπόλοιπα σκέπτονται τὶς ἄλλες συνθῆκες. Ἀποτελεῖ πρόβλημα γιὰ τὴν δημοκραττικὴ πορεία καὶ τὴν πολιτική μας ζωὴ ἡ στάση τους· ἐάν, ὅπως εἶναι τὸ πιθανώτερο, ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης κερδίσει τὶς ἐκλογές, πρῶτες ἢ δεύτερες ἔχει δευτερεύουσα σημασία, καὶ μάλιστα μὲ διαφορά, ὁ ΣΥΡΙΖΑ ὁδηγεῖται σὲ ἀμφισβήτηση τοῦ Ναπολεοντίσκου, μετὰ ἀπὸ τέσσερες ἧττες καὶ ἀμφίβολη τὴν προοπτικὴ παραμονῆς του ὡς ἑνιαίου σχήματος. Τὸ πιθανώτερο ἀποτέλεσμα εἶναι ἡ διάλυσή του, σὲ δύο τουλάχιστον κομμάτια, τὸ πολακικὸ καὶ τὸ ἄλλο· αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ χώρα παραμένει χωρὶς ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση, ὄχι τόσο τυπικῶς, καθὼς κάποιο σχῆμα θὰ εἶναι δεύτερο κόμμα στὴν Βουλή, ἀλλὰ οὐσιαστικῶς…