Ἡ μάχη στὸ Μπαχμοὺτ ἔχει εἰσέλθει στὴν κρισιμότερη φάση της, καθὼς ὁ ἐφοδιασμὸς τῶν οὐκρανικῶν δυνάμεων γίνεται ἀποκλειστικὰ ἀπὸ μία στενὴ λωρίδα ἐπικοινωνίας, ἐνῶ ἔχει ἀποκλεισθεῖ ἀπὸ ὅλες τὶς ἄλλες προσβάσεις· ἀπ’ τὴν ἄλλη πλευρά, ὁ Ρῶσος ὑπουργὸς Ἀμύνης ἐπισκέφθηκε τὴν περιοχὴ κι ἐπιθεώρησε τὰ στρατεύματά του, κάτι ποὺ ἑρμνηνεύεται ὡς προάγγελος γενικῆς ἐπιθέσεως. Τὸ Μπαχμοὺτ ἔχει καταστεῖ τὸ σύμβολο τοῦ πολέμου, γιὰ ἀμφότερους τοὺς ἀντιμαχομένους, ὅποιος νικήσει, θὰ κερδίσει τὶς ἐντυπώσεις καὶ τὸν ψυχολογικὸ παράγοντα· τὸ Κίεβο ἀναγνωρίζει, ὅτι βρίσκεται σὲ δυσχερῆ θέση καὶ γι’ αὐτὸ ζητάει μαζικὴ στρατιωτικὴ καὶ οἰκονομικὴ βοήθεια, γιὰ ἀποτελεσματικὴ ἄμυνα. Ἡ διεθνὴς ἰσορροπία δὲν εὐνοεῖ τοὺς Δυτικούς, καθὼς οἱ Ἀναδυόμενοι στηρίζουν τὴν Μόσχα καὶ τὸ Πεκῖνο, ἐνῶ ἐπιδεικνύουν καὶ τὴν οἰκονομική τους αὐτονομία, ἀπέναντι στὴν κυρίαρχη παλαιότερον Δύση, ὅπως φάνηκε καὶ στὴν σύνοδο τῶν ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν τῶν Εἴκοσι Μεγάλων στὸ Νέο Δελχί.