Οἱ φωνὲς διαφυγῆς ἀπ’ τὸν οὐκρανικὸ πόλεμο εἶναι πολλές, καθὼς διαφαίνεται ἡ ἀδυναμία ἐκδιώξεως τῶν Ρώσων ἀπ’ τὸ ἔδαφος τῆς χώρας καὶ οἱ προοπτικὲς ἀντιθέτως προελάσεώς τους στὰ ἐνδότερά της· στὸ Μπαχμοὺτ οἱ ρωσικὲς δυνάμεις προχωροῦν, ἔστω μὲ μικρότερο ρυθμό, ἀλλὰ οἱ οὐκρανικὲς ἐμφανίζονται ἀδύναμες καὶ συγκρατοῦν τὶς θέσεις τους, χάρις στοὺς δυτικοὺς ἐθελοντὲς ἢ μισθοφόρους, ποὺ ὅμως δὲν θέλουν νὰ πέσουν στὰ χέρια τῶν Ρώσων. Οἱ προτάσεις πρώην Γερμανοῦ διπλωμάτου, γιὰ τὴν σύσταση διεθνοῦς ἐπιτροπῆς γιὰ τὸ θέμα ἔτυχαν ἀνάμικτης ὑποδοχῆς στὸ Βερολίνο, μὲ τοὺς Φιλελεύθερους νὰ τὶς ἀποδοκιμάζουν, τοὺς Πράσινους μὲ ἀμφιλεγόμενη στάση καὶ τοὺς Σοσιαλδημοκράτες ὑπέρ· ὁπωσδήποτε δὲν ὑπεβλήθησαν τυχαῖα, ἐνῶ παρόμοιες φωνὲς ἀκούγονται καὶ στὸ Παρίσι καὶ στὴν Ρώμη. Οἱ Εὐρωπαῖοι, οἱ λαοί τους πρῶτα, διερωτῶνται ἕως πότε θὰ πληρώνουν τὸν πόλεμο, ἐνῶ στὴν πρώην κομμουνιστικὴ Πράγα ἔγιναν μεγάλες διαδηλώσεις, γιὰ τερματισμό του.