Ἡ Εὐρώπη, μὲ εὐθεῖες προεκτάσεις στὴν Ἀμερική, βρίσκεται ἐνώπιον μείζονος τραπεζικῆς κρίσεως, μετὰ τὴν χρεωκοπία τῆς Credit Swisse, τῆς δευτέρας ἑλβετικῆς τραπέζης, καὶ τῆς καταρρεύσεως ὅλων τῶν χρηματιστηρίων της· στὸ Ἀθηνῶν ἦταν 4,55%, μὲ 178 ἑκατομμύρια εὐρὼ συναλλαγές, καὶ τὶς τραπεζικές, 8,44%, ἐνῶ ἀντίστοιχες ἦταν στὴν Εὐρώπη καὶ κάπως χαμηλότερα στὴν Νέα Ὑόρκη. Οἱ κεντρικὲς τράπεζες ἔχουν τεθεῖ σὲ συναγερμό, ἐνῶ ἡ Φραγκφούρτη σκέπτεται τὴν αὔξηση τοῦ βασικοῦ ἐπιτοκίου, καθὼς ὁ κύριος κίνδυνος τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος δὲν εἶναι τώρα ὁ πληθωρισμός· ἡ παρέμβαση τῶν ἑλβετικῶν ἀρχῶν εἶναι δύσκολη, ἐπειδὴ γιὰ πρώτη φορὰ τραπεζικὴ κρίση ἀρχίζει ἀπὸ τράπεζά της, ἐνῶ ὁ βασικός της μέτοχος, ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα τῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας, ἐμφανίζεται ἀπρόθυμος γιὰ αὔξηση τῆς κεφαλαιακῆς της συμμετοχῆς. Ὁ συντονισμὸς τῶν ἀτλαντικῶν χωρῶν εἶναι δυσχερής, λόγῳ καὶ τῆς Οὐκρανίας, ἀλλὰ καὶ ἡ βοήθεια πρὸς αὐτὴν ἐπίσης ἀκόμη δυσκολώτερη…